Ενα χαμένο άγνωστο φιλμ: Πρόσφυγες του 1922, Σμύρνη, Αθήνα,

[karesansui]

Όντως, άλλο ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο για το τέλος μιας "Μεγάλης Ιδέας".
(Δεν έχω μικρασιατική καταγωγή αλλά μεγαλωμένος στον Πειραιά κοντά στην Νίκαια, πάντα με συντροφεύουν οι παιδικές αναμνήσεις απο την προσφυγική αυτή γειτονιά, οι μυρωδιές της, οι καημοί της, τα παιγνίδια που κάναμε στους χωμάτινους δρόμους, οι ιστορίες απο τις μικρασιάτισες γιαγιάδες, τα τραγούδια που μας έλεγαν, οι πόθοι κι οι ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς!)

ΥΓ: Χωρίς να θέλω να κάνω πολιτική θα ήθελα να επισημάνω τον θετικό ρόλο που παίξανε οι ΗΠΑ στην ανακούφιση των προσφύγων προσφέροντας την ανθρωπιστική τους βοήθεια σε μια χώρα που λωβημένη απο τον πόλεμο δεν μπορούσε να "αντέξει" ούτε χίλιους, πόσο μάλλον, ένα (#100000 εκατομμύριο πρόσφυγες.

[My Nellie]

... ... ...βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο, το έσωσε από τη φθορά του χρόνου, και έτσι, είμαστε τώρα σε θέση να δούμε αυτά τα μοναδικά σπαράγματα της μνήμης.

Αναδημοσίευση από το http://xyzcontagion.wordpress.com/ 5

Σπάραγμα = αποσπασμένο κομμάτι, από το ρήμα σπαράσσω = ανοίγω στα δύο/μαδώ
Κυριολεκτικά και μεταφορικά σπάραγμα/σπαραγμός...
Λόγω καταγωγής (από τον πατέρα μου) κάθε τι σχετικό με το ζήτημα των αλησμόνητων πατρίδων με συγκινεί βαθύτατα....

[Harris]

[img]http://tvxs.gr/sites/default/files/imag ... e-2_52.jpg[/img]


Ενα χαμένο άγνωστο φιλμ: Πρόσφυγες του 1922, Σμύρνη, Αθήνα, Πειραιάς
07:29 - Δευ 11/04/2011, tvxsteam [ - ] Μέγεθος [ + ]


Ο George Magarian, γεννημένος το 1895 σπούδασε στο “Αμερικανικό Κολλέγιο” στο Ικόνιο (Konya) της Τουρκίας. Αργότερα, διατέλεσε διευθυντής της ΧΑΝΘ ΧΕΝ (=Χριστιανική Ενωση Νέων, ΧΑΝΘ για τη Θεσσαλονίκη, ή αλλιώς γνωστή ως YMCA), στο παράρτημα του Ικονίου.

[youtube]GSqsTQJzybA[/youtube]

Αν και η ΧΑΝΘ δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία, το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης των θυμάτων της τραγωδίας αυτής. Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, την ίδια στιγμή, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.

Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 60 και πλέον χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Ολοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο, το έσωσε από τη φθορά του χρόνου, και έτσι, είμαστε τώρα σε θέση να δούμε αυτά τα μοναδικά σπαράγματα της μνήμης.

Αναδημοσίευση από το http://xyzcontagion.wordpress.com/

5