Bonsai και άνθρωποι.

[filitsa]

Απλά υπέροχο!

[kapouland]

Γιάννη σε ευχαριστούμε!!!![img]http://www.bonsaiclub.gr/forum/images/s ... /bravo.gif[/img]

[Harris]

Μεταφέρθηκε εδω: http://www.bonsaiclub.gr/bonsai/bonsai-a-human.html

[RIGHT]Eυχαριστούμε Γιάννη![/RIGHT]

[perdikaki mariana]

Συμφωνώ απόλυτα με το Γιάννη και έχω να προσθέσω επίσης, ότι σήμερα που η τεχνολογία είναι ανεπτυγμένη τόσο ώστε οι άνθρωποι να τα λένε μόνο από το internet, φτιάχτηκαν αυτές οι μικρές κοινωνίες (forum) με θέμα διαφόρων χόμπι. Ο άνθρωπος λοιπόν δεν σταμάτησε να είναι επικριτικός και ξερόλας ακόμα και σε ανθρώπους που δεν έχει γνωρίσει ποτέ από κοντά!!! Και όλοι πιστεύω πως καταλάβατε ότι δεν αναφέρομαι σε αυτό το forum αλλά σε κάποιο άλλο που πήξαμε από ''ειδικούς''. Εδώ ευτυχώς φίλοι μου δεν έχουμε τέτοια μέχρι στιγμής (φτου φτου). Και γιαυτό προτείνω μια συνάντηση (αν θέλετε το άλλο Σαββατοκύριακο) με θέμα τι άλλο; Το bonsai!!!

[Harris]

Γιάννη ποιος πραγματικά έχει φίλους; Ποίοι είναι οι φίλοι; Πώς είναι πραγματικά ο φίλος; Μόνο γνωστοί υπάρχουν σε αυτή την κοινωνία που ζούμε. Που είναι όπως έγραψες γεμάτο ζήλια και φθόνο... (και όσα έγραψες παραπάνω). Η φιλία δοκιμάζεται και πάντα έχει να αντιμετωπίσει την ζήλια τον φθόνο κ.α...

Πιστεύεις λοιπόν ότι με τα μπονσαϊ μπορεί μια παρέα ανθρώπων να ξεπεράσει τα ανθρώπινα πάθη; Μάλλον ουτοπικό μου φαίνεται... Σαν την "Πολιτεία" του Πλάτωνα!

[My Nellie]

Γιάννη μου, το καταευχαριστήθηκα το κείμενό σου!!!
Είναι ό,τι ακριβώς πιστεύω!
Εάν ο καθένας μας ασχοληθεί με την πρόοδο του εαυτού μας και μόνον με αυτόν, χωρίς να προσπαθεί να κάνει τους άλλους να προοδεύσουν, μόνον τότε θα αλλάξει ο κόσμος!!!
Όμως οι περισσότεροι θέλουμε να αλλάξουμε πρώτα τους γύρω μας και ΔΕΝ ξεκινούμε από τον εαυτό μας....
Ποιός κάνει την ελάχιστη ενδοσκόπηση?
Ευχαριστώ Γιάννη που μοιράσθηκες μαζί μας τις σκέψεις σου!

[Jean-Zac]

[JUSTIFY]Ο Saburo Kato (για πολλούς ο πατέρας των bonsai) έλεγε ότι το bonsai είναι ηρεμία, γαλήνη, ειρήνη, φιλία και χρησιμεύει στην γνωριμία μεταξύ των λαών και των ανθρώπων. Αυτές τις ημέρες ξαναήλθαν στην μνήμη μου αυτές οι φράσεις ,όμορφα λόγια, ίσως ακόμη διαβασμένες στους θεσμούς των διαφόρων συνδέσμων ,σχολών και forum, αλλά είναι συνεχώς πιο δύσκολο να το βρεις στην ματιά και στις πράξεις των ανθρώπων που εξασκούν αυτό το hobby ( ή την ευγενή τέχνη σύμφωνα με κάποιους) . Αυτές οι λέξεις όμως φανήκανε δύσκολο να πραγματοποιηθούν στον μικρό μας κόσμο των bonsai . Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απασχόλησή μου με τα δικά μου bonsai σημαίνει για εμένα γαλήνη, ηρεμία, αρμονία. Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο να εδραιώσεις μία ειρηνική σχέση με τους άλλους φίλους των bonsai γιατί συχνά υπάρχουν φιλοδοξίες υπέρμετρες και πρωταγωνισμοί ανόητοι . Δηλαδή ότι συμβαίνει και στην ζωή γενικά. Ένα επίπεδο άμμιλας είναι υγιές και επιθυμητό όταν ερεθίζει-ευνοεί την ανάπτυξη του καθενός μας και αφήνει να βγουν στην επιφάνεια νέες καλλιτεχνικές λύσεις. Αλλά όταν αυτή η άμμιλα φέρνει τον ανταγωνισμό μεταξύ φίλων και γνωστών τότε η ζήλια, η έχθρα , ο διαπληκτισμός ,το ξεκαθάρισμα, η αποχώρηση, η ανησυχία , οι αβάσιμοι φόβοι, μας κάνουν να αναλογιζόμαστε για πολλά πράγματα. Για παράδειγμα η φιλία που αναπτύσσεται στον κόσμο των bonsai δύσκολα διαρκεί γιατί αυτό πού ένωνε στην αρχή ήταν να ξεπεράσουν τις πολλές δυσκολίες, να ανακαλύψουν μαζί τα bonsai και να βάλουν τα δυνατά τους να το διαδώσουν χωρίς κανένα συμφέρον. Βλέπουμε σιγά-σιγά να εκλείπει από πάνω μας όλη αυτή η διάθεση . Η έκφραση ‘’κατανόηση’’ μεταξύ των ατόμων και των λαών δια μέσου των bonsai , είναι πραγματικά μια δυνατή έννοια . Αλλά η κατανόηση τελικά είναι μια λέξη δύσκολη όταν υπάρχει ένα δυνατό αίσθημα ατομικότητας, ανταγωνισμού, αντιπαλότητας, αντιπάθειας. Ας ξαναγυρίσουμε στον δικό μας μικρό κόσμο και αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αφιερωθούμε στην ταπεινότητα και στον σεβασμό, ας ανακαλύψουμε την χαρά να βρισκόμαστε μαζί και πρώτα απ’ όλα θα χαρούν τα φυτά μας μια και είναι μέχρι τώρα οι μέτοχοι στην δικιά μας περιπέτεια. Για ένα μόνο πράγμα εύχομαι να κάνω λάθος.! Την διάρκεια της φιλίας .! .Να παρακαλούμε τον Θεό να έχουμε την τύχη να γνωρίσουμε υπέροχους ανθρώπους και οι σχέσεις μας να κρατήσουν και να μην επηρεαστούν από το πέρασμα του χρόνου.
Όμορφα τα είπαμε μέχρι εδώ.(λέω εγώ τώρα !!). Ας δούμε όμως και την ρεαλιστική-ψυχρή πλευρά του όλου θέματος Σκέπτομαι εδώ και καιρό ότι μερικοί (ή αρκετοί ,αποφασίστε εσείς !! ) κάνουν bonsai για να εκτονώσουν το καθημερινό άγχος. Η τέχνη των bonsai δεν είναι λοιπόν να τα βρούμε με τον εαυτό μας , να μπούμε σε ένα κόσμο ηρεμίας, γαλήνης, αλλά να απομονωθούμε από την καθημερινότητα και να βρούμε μία διέξοδο από το στρες και τα προβλήματα ( + ότι άλλο έχουμε το προσθέτουμε ). Το αποτέλεσμα είναι ότι ενώ στην σχέση με τον εαυτό μας οι ψυχολογικές ζημιές μπορεί να είναι περιορισμένες , στην σχέση μας με τους άλλους γίνεται ένας αγώνας του τύπου ‘’ποιος το έχει πιο μεγάλο ‘’ (Συγνώμη από τις Κυρίες αλλά αναφέρομαι στα bonsai) και του ‘’τι ξέρεις εσύ τώρα ‘’. Το να απασχολείσαι με τα bonsai (για εμένα τουλάχιστον ) πρέπει να είναι μία διανοητική κατάσταση, μία ασχολία που θα μας επιτρέπει να εκφράσουμε αυτό που έχουμε μέσα μας, μια πειθαρχία που θα μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι, αλλά και η ευκαιρία για κοινωνικοποίηση , να έχουμε γνωριμίες με άλλους , να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να καλυτερεύσουμε σε προσωπικό επίπεδο. Αλλά με το να ασχολούμαστε με τα bonsai είναι μόνο γαλήνη και εσωτερική αναζήτηση, τότε τι μας ενδιαφέρει η άποψη των άλλων ?? Πως μπορούν οι άλλοι να καταλάβουν και να κρίνουν ( και έπειτα γιατί να κρίνουν ?) την διαδρομή του φυτού μας ,όταν αυτή είναι έκφραση της δικιάς μας ψυχής ? .Γιατί να επιβάλουμε κανόνες ,στυλ και να χαλιναγωγούμε την φαντασία μας ? Πόσες αντιθέσεις αλήθεια …….
Το κάθε τι (όχι μόνο τα bonsai) που είχε ένα συμπέρασμα καθαρά πνευματικό είναι στον σημερινό καιρό αναχρονιστικό. Έτσι με το να φτιάχνουμε bonsai είναι ένας τρόπος, όπως ένας άλλος, για να δείξουμε στον κόσμο πόσο ικανοί είμαστε ή ‘’πόσο μεγάλο το έχουμε’’. Οι αδελφοκτόνοι πόλεμοι μας φέρνουν σε αμηχανία και αλλάζουμε συνεχώς πλεύση χωρίς να έχουμε ένα ξεκάθαρο και εφικτό στόχο. Δεν είμαι καμιά γριά αλεπού στον mondus vivendi των bonsai. Δάσκαλοι δεν υπάρχουν και αν υπάρχουν (στην Ελλάδα) αποτελούν μέρος της ανθρώπινης Commedia dell’ Arte. Αλλά και αν βρεθούν μπορούν ίσως να ικανοποιήσουν την διάθεσή σου για να μάθεις. Και όπως ξέρουμε το σχολείο σου δίνει τις βάσεις. Όταν όμως το σχολείο τελειώσει, τις λύσεις στα προβλήματα θα πρέπει βρει κάποιος μόνος του. Αυτός είναι ο δρόμος με τους Κύκλωπες και τους Λεστριγόνες του Καβάφη.
Η λέξη ‘’ταπεινότητα’’ μας ανατριχιάζει . Είναι μία λέξη γεμάτη υποκρισία. Κανένας δεν είναι ταπεινός ,είναι μόνο υποκριτής … κρύβει μόνο το παιχνίδι του …. σαν ένα φίδι … που έρπει ταπεινά … αλλά σε δαγκώνει μόλις μπορέσει .
Θα τρελαθούμε !!! Τι γράφω τελικά ??? Τα bonsai μπορούν να χρησιμεύσουν για την αδελφοσύνη των ατόμων, δεν υπάρχει αμφιβολία. Το πρόβλημα είναι ότι τα ίδια άτομα που νοιώθουν αδελφοσύνη, αγάπη, φιλία, ομορφιά στον κόσμο των bonsai , έχουν επίσης τα συναισθήματα της ζηλοφθονίας, ζήλιας, απληστίας. Αλίμονο όμως.! Χωρίς το κακό δεν υπάρχει το καλό, χωρίς το φως δεν θα υπήρχε το σκοτάδι και αυτό σημαίνει ότι το να είμαστε σε αρμονία με τον κόσμο αυτό ξεκινά πάντα από εμάς τους ίδιους. Ας μάθουμε να ζούμε με τα ελαττώματά μας , να τα καταλάβουμε και να τα εξορκίσουμε . Και αν ο καθένας μας αποφάσιζε ΤΩΡΑ να μην νοιώθει ζήλια, έχθρα ή οτιδήποτε άλλο προς τον διπλανό του ,τότε όλος ο κόσμος θα άλλαζε σε μία στιγμή.
Γι’ αυτό ας μαζευτούμε όσοι, όπως, όπου και όταν μπορούμε, να μοιραστούμε τις γνώσεις και τα λάθη μας και να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι . Και οι γνώσεις μου είναι λίγες αλλά τα λάθη μου είναι πολλά. Πάρα πολλά !![/JUSTIFY]