OLEA EUROPEA

[My Nellie]

Το photoshop ή και τα άλλα σχετικά δεν τα έχω καθόλου και δεν μπορώ να δημιουργήσω μία εικόνα (virtual) για να δείξω....
Αλλά το προσπαθώ μη νομίζεις... όμως στο χαρτί τα καταφέρνω καλλίτερα.

[Hfestion]

[img]http://www.bonsaiclub.gr/forum/el//imag ... /bravo.gif[/img] πολυ καλη δουλεια!!!![img]http://www.bonsaiclub.gr/forum/el//imag ... a/clap.gif[/img][img]http://www.bonsaiclub.gr/forum/el//imag ... n_razz.gif[/img]
Ανυπομονουμε να δούμε την εξέλιξη του. Ωραία το φανταζεσαι.

[My Nellie]

Στην διάρκεια της δεύτερης μεταφύτευσης έκοψα κι άλλες ρίζες που βρίσκονταν κάπως ψηλά στον κορμό κι ελευθέρωσα αρκετό τμήμα από την βάση του κορμού (nebari). Σε μία επόμενη θα ελευθερώσω ακόμη περισσότερο, είναι καλλίτερος ο κορμός λίγο κάτω από το χώμα.

Κι εδώ τώρα είναι το σχέδιο που έχω στο νου μου για την ελιά.
Όχι τόσο πολύ νεκρό ξύλο και σκάλισμα, αλλά την φαντάζομαι κάπως έτσι, σαν αυτό τον ποδόκαρπο.

[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... mplate.jpg[/img]

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας : Μη φοβάσθε τις ελιές. Θα σας ανταμείψουν!

[img]http://bonsaiclub.gr/forum/el//images/s ... egreen.gif[/img]

[My Nellie]

Στις χθεσινές της φωτογραφίες η ελιά έχει γίνει έτσι
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_4677.jpg[/img]

Συγγνώμη για το background, σιγά-σιγά θα τα μάθουμε και τα περί προσεγμένης φωτογράφισης.... Σιγά-σιγά!

Και το καινούργιο που έκανα στην ελίτσα μου είναι ότι της μπόλιασα δύο κλαδιά σε χαμηλώτερα σημεία στον κορμό. Διότι βλέπετε κι εσείς ότι δυστυχώς δεν μου πέταξε χαμηλά.
Χρησιμοποίησα την μέθοδο του thread grafting κι εδώ ο Παναγιώτης καλείται να δημιουργήσει τον αντίστοιχο όρο στην ελληνική μας γλώσσα [img]http://bonsaiclub.gr/forum/el//images/s ... flower.gif[/img]
Η διαδικασία είναι αυτή : Άνοιξα δύο λεπτής διαμέτρου τρύπες στον κορμό της ελιάς, διαμπερείς τρύπες. Στα σημεία ακριβώς όπου επιθυμώ να δημιουργήσω τα δύο νέα κλαδιά. Είχα δύο μακρυά λεπτά κλαδάκια τα οποία αποφύλλωσα προσεκτικά χωρίς να καταστραφούν τα μάτια στις "μασχάλες" των μίσχων και τα πέρασα μέσα από τις τρύπες. Τους έβαλα πάστα μπολιάσματος τόσο στην έξοδο όσο και στην είσοδο στον κορμό και τα στερέωσα προσεκτικά και σταθερά με ταινία.
Τώρα περιμένω τα αποτελέσματα και μόλις δώ ότι κάποιο μάτι πετάει φυλλαράκι θα σας ενημερώσω.

Το ένα
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_4672.jpg[/img]

το δεύτερο,
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_4670.jpg[/img]

Και τα δύο μαζί
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_4673.jpg[/img]

[My Nellie]

Στην προηγούμενη φωτογραφία μπορείτε να διακρίνεται το νεκρό τμήμα του κορμού λόγω κάποιας ασθένειας.
Να σας πω επίσης ότι άνω τμήμα του αρχικού δένδρου, εκείνη την διχάλα του δηλαδή την φύτευσα σαν καταβολάδα αλλά χωρίς αποτέλεσμα βέβαια όπως μπορείτε κάλλιστα να υποθέσετε.

Λοιπόν, στο μεταξύ το δένδρο ούτε γελούσε, ούτε έκλαιγε. Έριξε τα περισσότερα από τα φύλλα του και φυτοζωούσε απλώς. Και από κάποια στιγμή και μετά εγώ είχα απελπισθεί, αλλά η φήμη της ελιάς μου έδινε μια αμυδρή ελπίδα που ούτε να την εξομολογηθώ στον εαυτό μου δεν τολμούσα. Μάταια περίμενα ένα μικρό ματάκι να σκάσει.
Και φθάσαμε στην φετεινή άνοιξη και η ελιά μου έδειξε ότι αρχίζει να ανακάμπτει και να ανοίγει ματάκια και να μου δείχνει μικρά, δροσερά, καταπράσινα φυλλαράκια.
Οπότε μες στον Μάρτη λέω : θα σε οδηγήσω πάλι πίσω στο... χειρουργικό τραπέζι αλλά θα δεις ότι θα είναι για το καλό σου. Κι αποφασίζω να την μεταφυτεύσω σε σουρωτήρι (ξέρετε την τεχνική για την οποία σας έχω ξαναμιλήσει). Το υπόστρωμα άμμος ποταμίσια, λίγη τύρφη, ελαφρόπετρα και ψημμένη άργιλλος. Αναλογίες δεν ξέρω, διότι το μίγμα μου το φτιάχνω πάντα με το μάτι, έτσι ακριβώς όπως μαγειρεύω και να σημειώσετε ότι έχω την φήμη της καταπληκτικής μαγείρισας (ίχνος μετριόοφροσύνης αυτή η γυναίκα πια....)
Και νά την η ελίτσα στο κιτρινογάλαζο σουρωτήρι της.
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_3653.jpg[/img]

Μέσα σ' ένα μήνα λεπτά ριζίδια είχαν βγεί από τις κάτω τρύπες του σουρωτηριού. Και το δένδρο αναπτύσσεται όμορφα και με καλό ρυθμό.

[My Nellie]

Θα σας διηγηθώ την ιστορία μιας "άρρωστης" ελιάς που αγοράσαμε όλοι οι συνήθεις ύποπτοι μαζί από τον μπαρμπα-Θανάση πέρυσι τον Μάη.

Τον περσινό Μάϊο λοιπόν, αγόρασα αυτό το δένδρο το οποίο φανερά επηρεασμένο από αρρώστεια είχε κάποια κλαδάκια με φύλλα κι έδειχνε να έχει θέληση για ζωή κι ανάπτυξη.
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... 0510_1.jpg[/img]

Ύστερα από λίγες ημέρες αποφάσισα να κάνω την πρώτη μεταφύτευση, η οποία είναι και η δυσκολότερη διότι δεν ξέρεις με τι χώμα έχεις να κάνεις... εεεε εντάξει το χώμα το "πετρώδες" τον φυτωρίων το γνωρίζουμε/υποψιαζόμασθε όλοι μας λίγο-πολύ. Επίσης δεν ξέρεις τι είδους μπάλα ριζώματος θα αντικρύσεις.
Αλλά, έχοντας την πεποίθηση ότι οι ελιές είναι "πολύ σκληρές για να πεθάνουν" κι έχοντας επίσης (και κυρίως) την παρότρυνση του δασκάλου μου του Γιάννη, ξεκινάω το εγχείρημα.
Θα κάνω μεγάλη.... συμπίεση στα γεγονότα και θα σας πω ότι η εληά έμεινε μιάμιση μέρα με γυμνή ρίζα μέσα σ' ένα κουβά νερό με ορμόνη μέχρι να βρεθεί αλυσσοπρίονο να κόψουμε τις ρίζες της.
Ιδού και τα σχετικά ντοκουμέντα.
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_3289.jpg[/img]

Κι η ελίτσα φυτεμένη σε μικρότερη γλάστρα μετά την μεγάαααλη της περιπέτεια, τον περσινό Ιούνιο.
[img]http://i290.photobucket.com/albums/ll27 ... G_3287.jpg[/img]