Η ΜΑΓΙΚΗ,ΠΟΛΥΠΛΟΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ

[Hfestion]

ευχαριστουμε πολυ!!

+1

[iohokahey]

ευχαριστουμε πολυ!!

[RiaDr]

Πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία, ευχαριστούμε που μοιράστηκες το άρθρο μαζί μας!

[stathis]

Καλό αλλά θα περίμενα να διαβάσω περισσότερα. Απλά τώρα είναι μια θεωρία.

[Καραγιωργος Α]

[img]http://www.bonsaiforum.gr/images/smilie ... photos.gif[/img][img]http://www.bonsaiforum.gr/images/smilie ... odpost.gif[/img]

[vasilis sivvas]

πολύ ωραίο το αρθρο σου γιώτα!

[Harris]

Ευχαριστουμε Γιωτα!

[Γιωτα]

[img]http://[/img]

Θα είναι έκπληξη να μάθουμε ότι τα δένδρα, όπως και τα ζώα, επικοινωνούν μεταξύ τους και μεταδίδουν την κληρονομιά τους στις επόμενες γενιές;
[img]http://enallaktikidrasi.com/wp-content/ ... 12x382.jpg[/img]


Για την καθηγήτρια Suzanne Simard δεν είναι και εξηγεί στο trueactivist.com, πώς τα δένδρα είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο από ό τι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ποτέ φανταστεί. Αν και ο Κάρολος Δαρβίνος είχε πει ότι τα δένδρα είναι απλώς μεμονωμένοι οργανισμοί που ανταγωνίζονται για την επιβίωση του ισχυρότερου, η Simard αποδεικνύει πόσο λάθος έκανε. Στην πραγματικότητα, ισχύει το αντίθετο: «τα δένδρα επιβιώνουν μέσω της αμοιβαίας συνεργασίας και υποστήριξης, μεταφέροντας τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά , ανάλογα με το ποιος χρειάζεται».


Άζωτο και άνθρακας μπορεί να μοιραστεί μέσω χιλιομέτρων υπογείων δικτύων μυκήτων, εξασφαλίζοντας ότι όλα τα δένδρα στο δάσος, δίνουν και παίρνουν ακριβώς τη σωστή ποσότητα για να τα κρατήσει όλα υγιή. Αυτό το αόρατο πλέγμα λειτουργεί με πολύ παρόμοιο τρόπο με τα δίκτυα των νευρώνων στον εγκέφαλό μας, και όταν ένα δένδρο καταστρέφεται έχει συνέπειες για όλους.


Η Simard μιλά επίσης για «μητρικά δένδρα», τα οποία είναι οι μεγαλύτεροι και παλαιότεροι οργανισμούς με τα οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα δέντρα. Εξηγεί πώς πεθαίνουν τα δένδρα και πως μπορεί να περάσει η «κληρονομιά» του στην επόμενη γενιά, ανακατεμένα με σημαντικά ιχνοστοιχεία για τα νέα δενδρύλλια, έτσι ώστε να μπορούν να συνεχίζουν να αυξάνονται. Όταν οι άνθρωποι κόβουν τα μητρικά δένδρα χωρίς επίγνωση, μειώνουμε τις πιθανότητες επιβίωσης για ολόκληρο το δάσος.


Και συμπληρώνει «Αν μπορούσαμε να συνυπολογίσουμε αυτό τη ζωτικής σημασίας γνώση στη δασική βιομηχανία μας, θα μπορούσαμε να κάνουμε μια τεράστια προσφορά στις προσπάθειες διατήρησης της ζωής για το μέλλον, τόσο του δάσους όσο και για εμάς τους ανθρώπους».


crashonline.gr