Τα φυτά "ακούνε" και "μιλάνε" (άρα και τα μπονσαι)

[justify]«Η αγάπη, η χαρά, ο φόβος, η ευχαρίστηση, ο πόνος, ο εκνευρισμός, η έκπληξη
κι ένα πλήθος ακόμα ανταποκρίσεων σε διάφορα ερεθίσματα
παρατηρούνται στη συμπεριφορά των φυτών όπως και στων ζώων».
“ό,τι υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και στα φυτά.”
Αυτά είναι τα λόγια του Sir Jagadish Chandra Bose, του πρώτου *Βεγγαλέζου Ινδού που διακρίθηκε στην σύγχρονη επιστήμη και αναγνωρίστηκε σε διεθνή πλαίσια για τις μελέτες του στην φυσική, την φυσιολογία και την ψυχολογία.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Πάτρικ Γκέντς, καθηγητή της βοτανολογίας στις Ινδίες, που έγραψε την Ζωή και το Έργο του Sir Jagadish Chandra Bose, ήδη από το 1904, ο Bose, με ανακοίνωσή του προς την Βασιλική Εταιρία της Αγγλίας, υπογράμμισε πως τα φυτά δεν είναι μια απλή πράσινη μάζα, αλλά ένα ζωικό σύνολο προικισμένο με ευαισθησία. Παρακολούθησε το βίντεο στο τέλος του άρθρου.
Χάρη στην χρήση λεπτεπίλεπτων μηχανισμών, που κατασκεύασε ο ίδιος, όπως το περίφημο “υπερμικροσκόπιο” (crescograph), που πήρε το όνομά του, για την μέτρηση των νευρικών παλμών στα ζώα, απέδειξε πως κάθε φυτό και κάθε όργανο του φυτού εμφανίζει μια ξεχωριστή αντίδραση σε κάθε μηχανικό ερεθισμό και πραγματοποιεί φυσιολογικές εναλλαγές, παρόμοιες με αυτές που εμφανίζουν οι ζωικοί ιστοί. Πειραματίστηκε με κοινά φυτά, όπως ραπανάκια, σέλινα και κουνουπίδια, κι ανακάλυψε πως εμφάνιζαν το αίσθημα της κούρασης και της θλίψης.
Με την βοήθεια του “αντηχητικού παλμογράφου” του, που κατέγραφε την ταχύτητα μετάδοσης του παλμικού ερεθισμού, και του “σπινθηροπαλμογράφου” του, που κατέγραφε τις παλμικές δονήσεις του φυτού “τηλέγραφος” (desmodium motorium), απέδειξε την καταπληκτική ομοιότητα ανάμεσα στους παλμούς του φυτού και σ’ εκείνους της καρδιάς των ζώων.
Ακόμα, πραγματοποίησε μια σειρά από πειράματα μελετώντας τις αντιδράσεις των φυτών σε σκόπιμα τραύματα. Από τα στοιχεία του υπερμικροσκοπίου του, που μεγέθυναν την δόνηση των παλμών δέκα εκατομμύρια φορές, ανακάλυψε πως, όταν τρυπούσε με μια καρφίτσα ένα φυτό, ο ρυθμός της ανάπτυξής του περιοριζόταν αμέσως κατά ένα τέταρτο, και χρειαζόταν κάπου δυό ώρες για να ξεπεράσει το σοκ της μικροσκοπικής πληγής. Αντίθετα, μια τομή με μαχαίρι σταματούσε την ανάπτυξη για πολύ μεγαλύτερες περιόδους.
[BLOCKQUOTE][center]Ο Bose Απέδειξε Πως Ένας Απειροελάχιστος Ηλεκτρικός Ερεθισμός Στο Εξόγκωμα, Που Βρίσκεται Στη Βάση Των Φύλλων Της Μιμόζας (Και Λειτουργεί Στα Φυτά Όπως Οι Μυς Στα Άκρα Των Ζώων), Προκαλεί Συστολές Και Εκτάσεις. Ένας Ισχυρότερος Ερεθισμός Με Αρνητικό Ηλεκτρικό Φορτίο Έχει Σαν Αποτέλεσμα Όχι Μόνο Την Υπερέκταση Του Μίσχου, Αλλά Και Την Απόρριψη Του Φύλλου. Έτσι, Καθόρισε Τις Θετικές Αντιδράσεις Σαν “Ευχάριστες” Ή “Ανώδυνες”, Και Τις Αρνητικές, Σαν “Δυσάρεστες” Ή “Επώδυνες”.[/center][/BLOCKQUOTE]Καθετί πράσινο μπορεί να το αποδεχόμαστε ως φυσική ομορφιά και να προκαλεί τον θαυμασμό μας, παρόλα αυτά όμως, τα όντα που φιλοξενούνται σε αυτόν τον πλανήτη μέχρι σήμερα αντιμετωπίζουν με αφροσύνη δυστυχώς, δένδρα, φυτά σαν μία πράσινη άψυχη μάζα. Κι όμως, όπως αναφέρει – κι όχι μόνον - ο Bose τα δέντρα και οι φυτικοί οργανισμοί γενικότερα, είναι σωστό να αντιμετωπίζονται σαν ενσυνείδητοι οργανισμοί.
Αυτή ίσως να είναι και η σημαντικότερη αιτία της καταστροφής και της κατάπτωσης των “ανθρώπινων πολιτισμών” και ίσως η κατάντια μας να μην ήταν σήμερα σε αυτά τα δραματικά επίπεδα, αν αντί για το ασήμαντο “εγώ” μας φροντίζαμε και τα όντα που συγκατοικούμε μαζί τους τα φυτά και τα ζώα σε όλα τα επίπεδα … αν δεν ξεχνούσαμε πως κι αυτά αλληλεπιδρούν με τα διάφορα όντα σε επίπεδο βιοεπικοινωνίας κι ότι τα φυτά όπως και τα ζώα νοιώθουν, ακούν, επικοινωνούν και είναι οργανισμοί που αλληλεπιδρούν σε εξωτερικά ερεθίσματα, όπως για παράδειγμα η μουσική.
Ανάμεσα στους αναρίθμητους επισκέπτες του Ινδού επιστήμονα, ήταν και ο λογοτέχνης και χορτοφάγος Μπέρναρντ Σω, που παρακολούθησε ένα φύλλο λάχανου, μεγεθυμένο εκατοντάδες φορές στην οθόνη, να αντιδρά δυναμικά στον πόνο και τελικά να πεθαίνει όταν ραντίστηκε με ζεματιστό νερό.
Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον ανέκδοτο από τη ζωή του Μπέρναρντ Σω που αφορά τη χορτοφαγική διατροφή. Μια φορά που ήταν πολύ άρρωστος οι γιατροί τού είπαν ότι, αν δεν άρχιζε να τρώει αβγά και σούπα από κρέας, θα πέθαινε. Καθώς ο Σω ήταν αυστηρός χορτοφάγος αρνήθηκε να ακολουθήσει τις διαταγές των γιατρών του. Οι γιατροί, επιμένοντας στην άποψη τους, του είπαν ότι δεν μπορούσαν να εγγυηθούν ότι θα επιβίωνε από την αρρώστια του. Τότε ο Σω φώναξε τον ιδιαίτερο γραμματέα του και παρουσία των γιατρών υπαγόρευσε τη διαθήκη του. Αυτή έλεγε:
[BLOCKQUOTE][center]«Με Αυτή Μου Τη Διαθήκη Δηλώνω Ότι Τελευταία Μου Επιθυμία Είναι, Όταν Εγώ Πια Δεν Θα Είμαι Αιχμάλωτος Αυτού Του Φυσικού Σώματος Και Θα Μεταφέρεται Το Φέρετρο Μου Στο Νεκροταφείο, Να Συνοδεύεται Από Βαρυπενθούντες Από Τις Ακόλουθες Κατηγορίες: Πρώτον Πτηνά, Δεύτερον Αρνιά, Πρόβατα, Αγελάδες Και Άλλα Ζώα Αυτού Του Είδους, Τρίτον Ζωντανά Ψάρια Μέσα Σε Ενυδρείο. Καθένας Από Τους Βαρυπενθούντες Πρέπει Να Κρατά Μια Πινακίδα Που Να Έχει Την Εξής Επιγραφή: «Ώ Κύριε, Δώσε Τη Χάρη Σου Προς Τον Ευεργέτη Μας Μπέρναρντ Σω Που Έδωσε Τη Ζωή Του Για Να Σώσει Τις Δικές Μας!».[/center][/BLOCKQUOTE]Χάρη στο υπερμικροσκόπιο του Bose οι μικροσκοπικές ζωικές κινήσεις ενός καρότου παρουσιάζονταν ολοφάνερες στο ανθρώπινο μάτι. Την στιγμή που το άγγιζαν δύο φορτισμένα ηλεκτρόδια, το καρότο φανέρωνε την αντίδραση του πόνου στην οθόνη. Όταν αποκόπηκε ένα φύλλο του φυτού “τηλεγράφος” και τοποθετήθηκε στο νερό, οι “παλμοί” του λιγόστεψαν αλλά δεν έπαψαν να καταγράφονται για τις επόμενες εικοσιτέσσερις ώρες, μέχρι που το φύλλο πέθανε οριστικά. Μια νεαρή μιμόζα έδειξε σαν παράλυτη για αρκετές ώρες, όταν της αφαίρεσαν ένα τραύμα, οι ηλεκτρικές αντιδράσεις του ίδιου του φύλλου εξασθενούσαν αδιάκοπα. Τελικά, δεν παρουσίασε καμιά πλέον αντίδραση, σημάδι πως πέθανε οριστικά.
Στην Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι, ο Παραμχάνσα Γιογκανάντα, αναφέρει πως είδε τον Bose ν’ αγγίζει μ’ ένα μεταλλικό αντικείμενο ένα σημείο του φυτού φτέρη. Παρακολουθώντας τον οργανισμό του φυτού σε μια τεράστια μεγέθυνση, παρατήρησε πως ο ρυθμός της ανάπτυξης σταμάτησε αμέσως και ξανάρχισε μόνον όταν το αντικείμενο απομακρύνθηκε. Στη συνέχεια, όταν ο Bose έκοψε το φυτό μ’ ένα ξυράφι, εκδηλώθηκε ένας δυνατός σπασμός, κι ακολούθησε η τραγική αδράνεια του θανάτου. Το θέαμα που παρουσίασε η οθόνη του υπερμικροσκοπίου του Bose, δεν διέφερε σε τίποτα με την παρακολούθηση του θανάτου ενός ζώου.
Τα φάρμακα προκαλούσαν ανάλογες αντιδράσεις στα φυτά όπως και στα ζώα. Τ’ αποτελέσματα μιας επίπονης μελέτης οδήγησαν σε μια τεράστια φαρμακολογία για την χρήση των διαφόρων ουσιών προς όφελος των ζώων και του ανθρώπου.
Οι έρευνες του Bose κατέληξαν στην κατασκευή υπερευαίσθητων μηχανημάτων που επιτρέπουν στον άνθρωπο να παρακολουθήσει την ζωή και να μετρήσει τις συναισθηματικές αντιδράσεις των φυτών που παρουσιάζουν εξαιρετική ομοιότητα με αυτές των ζώων. Ο “αντηχητικός παλμογράφος” του μπορούσε να καταγράψει απειροελάχιστους παλμούς σε φυτά, ζώα και ανθρώπους, στο καταπληκτικό χρονικό διάστημα του εκατοστού του δευτερολέπτου. Το μηχάνημα κατασκευάστηκε ειδικά για την μελέτη της συμπεριφοράς των ιστών των φυτών.
Ο Bose πρόσφερε τις εφευρέσεις του στον επιστημονικό κόσμο, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος. Δεν σκέφτηκε ποτέ του να τις εξασφαλίσει νομικά με διπλώματα ευρεσιτεχνίας, εφόσον τον ενδιέφερε η αλήθεια της φύσης πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε υλικό όφελος. Είπε στον Παραμχάνσα Γιογκανάντα: “Οι αρχές που ακολουθούμε στην εθνική μας παιδεία αποκλείουν την βεβήλωση του πνεύματος με την χρησιμοποίηση των γνώσεων για την απόκτηση πλούτου…”.
Τόνισε, ακόμα, πως το Ινστιτούτο Bose στην Καλκούτα, έχει ανοιχτές τις πόρτες του για τους ερευνητές όλου του κόσμου κι αυτό για να συνεχιστεί η παράδοση των Ινδιών, που αιώνες τώρα δέχονται επιστήμονες από κάθε άκρη της γης.
Ο Sir Jagadish Chandra Bose, απόκτησε τον τίτλο του Σερ, δηλαδή την ανώτατη διάκριση των υπηκόων του στέμματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, στα 1917, σαν δείγμα αναγνώρισης για τις μελέτες και τις εφευρέσεις του. Οι συμπατριώτες του τον θεωρούσαν έναν “ρίσι” (φωτισμένο σοφό). Πέθανε στα 1937, και από τότε το εκπληκτικό έργο του ξεχάστηκε από τους επιστήμονες του Δυτικού κόσμου.
[BLOCKQUOTE][center]Ο Bose Ήταν Βέβαιος Πως, Ό,Τι Υπάρχει Στον Άνθρωπο Υπάρχει Και Στα Φυτά. Tα Φυτά Όχι Μόνον Αισθάνονται, Αλλά, Επιπλέον, Διαθέτουν Ένα Είδος Τηλεπαθητικής Επικοινωνίας Με Τις Υπόλοιπες Μορφές Ζωής. Τα Πειράματά Του Απέδειξαν Πως Ένα Φυτό Αποτελεί Ένα Εξαιρετικά Ευαίσθητο Ον, Και, Παρόλο Που Φαινομενικά Δεν Διαθέτει Ένα Νευρικό Σύστημα Ανάλογο Με Το Ζωικό, Εμφανίζει Μιαν Εκπληκτική Συναισθηματική Συνοχή Σε Κάθε Σημείο Του Οργανισμού Του.[/center][/BLOCKQUOTE]Ο Δον Χουάν Μάτουςστην εκπαίδευση του Καστανέντα μιλάει για δέντρα πολεμιστές και όταν η ομάδα των μάγων, ετοιμαζόταν για το “άλμα στην άβυσσο” τα δέντρα πήγαν μαζί τους και έκαναν κι αυτά από πριν τις κατάλληλες προετοιμασίες, όπως και οι μάγοι πολεμιστές !!!
* Sir Jagadish Chandra Bose, CSI, CIE, FRS, (* Βεγγαλέζος Ινδός 30 Νοεμβρίου 1858 – 23 Νοεμβρίου 1937) ήταν ένας Μπενγκάλι πολυμαθής, φυσικός, βιολόγος, βοτανολόγος, αρχαιολόγος, καθώς και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Ο πρωτοπόρος στην έρευνα του ραδιοφώνου και φούρνο μικροκυμάτων οπτική , έκανε πολύ σημαντικές συνεισφορές στην επιστήμη των φυτών , και έθεσε τα θεμέλια της πειραματικής επιστήμης στην ινδική υποήπειρο.
(* Μπενγκάλι ή Βεγγαλέζοι, είναι μια εθνοτική κοινότητα ιθαγενών στην ιστορική περιοχή της Βεγγάλης, που διακρίνεται για τους πολύ αξιόλογους και διάσημους ανθρώπους της επιστήμης της τέχνης και του πολιτισμού… Την χώρισαν, είναι πολύ επικίνδυνο για τους επικυρίαρχους, να υπάρχει τόση διάνοια μαζεμένη σε ένα σημείο της γης και τώρα βρίσκεται μεταξύ του Μπαγκλαντές και της Ινδίας. Είναι φοβερό το έγκλημα που έκανε ο Γκάντι στην Ινδία και κατά προέκταση την ανθρωπότητα, τα αποτελέσματα της προδοσίας του μόλις ξεκινάει να τα βιώνει η Ευρώπη)
Ο Bose ονομάστηκε ένας από τους πατέρες της επιστήμης του ραδιοφώνου. Επίσης, θεωρείται ο πατέρας της επιστημονικής φαντασίας των Βεγγαλέζων. Ανακάλυψε το “υπερμικροσκόπιο” crescograph και πολλά συστήματα αυτόματης καταγραφής που να είναι σε θέση να εγγράφουν εξαιρετικά μικρές κινήσεις. Αντιλαμβάνεστε … άκρως επικίνδυνο και άρα περιθωριοποιήθηκε, όπως τόσα και τόσα άλλα.
Ο Bose κατέγραφε τις αστρικές προβολές και δεν ήταν δυνατόν να επιτρέψουν κάτι τέτοιο, για να ταΐζουν κουτόχορτο το πόπολο, πως στο αστρικό επίπεδο κατοικούν άγγελοι και όντα του φωτός … τρομάρα τους δεν αντιλαμβάνονται πως ό,τι λάμπει δεν είναι άγγελος, όπως και ότι λάμπει δεν είναι διαμάντι … κάρβουνο είναι κουτορνίθια.
Γεννήθηκε στην Bikrampur (σήμερα Munshiganj περιοχή κοντά στην Ντάκα της Βεγγάζης σημερινό Μπαγκλαντές) κατά τη διάρκεια της British Raj. Ο Bose αποφοίτησε από κολλέγιο στην Καλκούτα. Στη συνέχεια πήγε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου για να σπουδάσει ιατρική, αλλά δεν μπόρεσε να συνεχίσει τις σπουδές του στην ιατρική λόγω προβλημάτων υγείας. Παρά τα προβλήματα υγείας του, διεξήγαγε τις έρευνες του με τον νομπελίστα Λόρδο Rayleigh στο Cambridge και αργότερα επέστρεψε στην Ινδία. Εργάστηκε στο Κολέγιο της προεδρίας του Πανεπιστημίου της Καλκούτας ως καθηγητής Φυσικής. Εκεί, παρά τις φυλετικές διακρίσεις και την έλλειψη χρηματοδότησης και εξοπλισμού, ο Bose διέπρεψε στην επιστημονική έρευνα του.
Έχει σημειώσει αξιόλογη πρόοδο στον τομέα της έρευνας του απομακρυσμένου ασύρματου σήματος και ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε ημιαγωγών κόμβους για την ανίχνευση ραδιοσημάτων. Ωστόσο, αντί να προσπαθεί να αποκτήσει εμπορικό όφελος από τις εφευρέσεις του, ο Bose έκανε εφευρέσεις για όφελος του δημοσίου, προκειμένου να επιτραπεί σε άλλους να αναπτύξουν περαιτέρω την έρευνά του. Τι αγνή ψυχή και όσο μακριά από την υπερφίαλη εγωπάθεια των αρπακτικών Εντισον, Μαρκόνι, Αϊνστάιν και των ομοίων τους !!!
Ο Bose έκανε στη συνέχεια μια σειρά από πρωτοποριακές ανακαλύψεις στη φυσιολογία των φυτών. Χρησιμοποιούσε το δικής του επινόησης, “υπερμικροσκόπιο” crescograph, για την μέτρηση της απόκρισης των φυτών σε διάφορα ερεθίσματα και ως εκ τούτου επιστημονικά αποδεδειγμένο παραλληλισμό μεταξύ των ζώων και των φυτικών ιστών. Παρά το γεγονός ότι ο Bose ήταν κάθετα αρνητικός σε οποιαδήποτε μορφή κατοχύρωσης και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας μετά από πίεση των συναδέλφων του καθηγητών, κατέθεσε αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας για μια από τις εφευρέσεις του. Έτσι έγινε ο πρώτος άνθρωπος από την ινδική ήπειρο που έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ, το 1904.
Για να διευκολυνθεί η έρευνά του, κατασκεύασε συστήματα αυτόματης καταγραφής που να είναι σε θέση να εγγράφουν εξαιρετικά μικρές κινήσεις. Από αυτά τα συστήματα που εφεύρε, παράγονται μερικά εντυπωσιακά αποτελέσματα, όπως η επίδειξη του Bose, της ύπαρξης συναισθημάτων στα φυτά.
Κάπου τριάντα χρόνια αργότερα, στα 1966, κάποιος άλλος συνέχισε τις εργασίες του, κάποιος που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε ακούσει το όνομά του. Ο Κλήβ Μπάξτερ, πρώην ανακριτής της ΣΙΑ, από την Νέα Υόρκη, άρχισε τελείως συμπτωματικά να ενδιαφέρεται για το “δυναμικό” των φυτών. Μελέτησε τις ανακαλύψεις του Μπόζε, που έμοιαζαν αρκετά με τις δικές του, αρκετό καιρό μετά τα πρώτα του πειράματα. Ο Μπάξτερ αναγνώρισε το έργο του Ινδού σοφού, και το ανέφερε στην βιβλιογραφία του άρθρου του, με τίτλο “Αποδείξεις για Πρωτογενή Αντίληψη στην Ζωή των Φυτών”, που δημοσιεύτηκε στην Διεθνή Εφημερίδα της Παραψυχολογίας”.
Οι μελέτες του Μπάξτερ προσφέρουν ενδείξεις πως τα φυτά όχι μόνον αισθάνονται, αλλά, επιπλέον, διαθέτουν ένα είδος τηλεπαθητικής επικοινωνίας με τις υπόλοιπες μορφές ζωής. Τα πειράματά του απέδειξαν πως ένα φυτό αποτελεί ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ον, και, παρόλο που φαινομενικά δεν διαθέτει ένα νευρικό σύστημα ανάλογο με το ζωικό, εμφανίζει μιαν εκπληκτική συναισθηματική συνοχή σε κάθε σημείο του οργανισμού του.
Κάπου τριάντα χρόνια αργότερα, στα 1966, κάποιος άλλος συνέχισε τις εργασίες του, κάποιος που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε ακούσει το όνομά του. Ο Κλήβ Μπάξτερ, πρώην ανακριτής της ΣΙΑ, από την Νέα Υόρκη, άρχισε τελείως συμπτωματικά να ενδιαφέρεται για το “δυναμικό” των φυτών. Μελέτησε τις ανακαλύψεις του Μπόζε, που έμοιαζαν αρκετά με τις δικές του, αρκετό καιρό μετά τα πρώτα του πειράματα. Ο Μπάξτερ αναγνώρισε το έργο του Ινδού σοφού, και το ανέφερε στην βιβλιογραφία του άρθρου του, με τίτλο “Αποδείξεις για Πρωτογενή Αντίληψη στην Ζωή των Φυτών”, που δημοσιεύτηκε στην Διεθνή Εφημερίδα της Παραψυχολογίας”.
Οι μελέτες του Μπάξτερ προσφέρουν ενδείξεις πως τα φυτά όχι μόνον αισθάνονται, αλλά, επιπλέον, διαθέτουν ένα είδος τηλεπαθητικής επικοινωνίας με τις υπόλοιπες μορφές ζωής. Τα πειράματά του απέδειξαν πως ένα φυτό αποτελεί ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ον, και, παρόλο που φαινομενικά δεν διαθέτει ένα νευρικό σύστημα ανάλογο με το ζωικό, εμφανίζει μιαν εκπληκτική συναισθηματική συνοχή σε κάθε σημείο του οργανισμού του.

Κάπου τριάντα χρόνια αργότερα, στα 1966, κάποιος άλλος συνέχισε τις εργασίες του, κάποιος που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε ακούσει το όνομά του. Ο Κλήβ Μπάξτερ, πρώην ανακριτής της ΣΙΑ, από την Νέα Υόρκη, άρχισε τελείως συμπτωματικά να ενδιαφέρεται για το “δυναμικό” των φυτών. Μελέτησε τις ανακαλύψεις του Μπόζε, που έμοιαζαν αρκετά με τις δικές του, αρκετό καιρό μετά τα πρώτα του πειράματα. Ο Μπάξτερ αναγνώρισε το έργο του Ινδού σοφού, και το ανέφερε στην βιβλιογραφία του άρθρου του, με τίτλο “Αποδείξεις για Πρωτογενή Αντίληψη στην Ζωή των Φυτών”, που δημοσιεύτηκε στην Διεθνή Εφημερίδα της Παραψυχολογίας”.
Οι μελέτες του Μπάξτερ προσφέρουν ενδείξεις πως τα φυτά όχι μόνον αισθάνονται, αλλά, επιπλέον, διαθέτουν ένα είδος τηλεπαθητικής επικοινωνίας με τις υπόλοιπες μορφές ζωής. Τα πειράματά του απέδειξαν πως ένα φυτό αποτελεί ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ον, και, παρόλο που φαινομενικά δεν διαθέτει ένα νευρικό σύστημα ανάλογο με το ζωικό, εμφανίζει μιαν εκπληκτική συναισθηματική συνοχή σε κάθε σημείο του οργανισμού του.
Η φύση προμήθευσε τον άνθρωπο με μεγάλη αφθονία από φρούτα, ξηρούς καρπούς, λαχανικά, δημητριακά και χορταρικά για τροφή. Μπορούμε, επίσης, να τρώμε γαλακτοκομικά προϊόντα, που η κατανάλωση τους δεν απαιτεί το φόνο των ζώων, ούτε την κατανάλωση αίματος.
Το πνευματικό μονοπάτι είναι ένα μονοπάτι αγάπης, φιλευσπλαχνίας και μη-βίας. Είναι αλήθεια ότι για να ζήσουμε μέσα σε αυτό τον κόσμο πρέπει να καταστρέψουμε κάποια μορφή ζωής. Ακόμη και τα φυτά που τρώμε και τα βακτηρίδια που αναπνέουμε έχουν ζωή. Ο νόμος της ανταπόδοσης -κάθε δράση έχει αντίδραση- λειτουργεί επίσης και στον τομέα της διατροφής. Έτσι οι σοφοί λένε, ότι εφόσον δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τροφή, πρέπει να διαλέγουμε αυτή τη διατροφή που προξενεί το λιγότερο πόνο και τη μικρότερη αμαρτία. Ένα γεγονός που θυμάμαι θα το εξηγήσει αυτό πολύ όμορφα.
[BLOCKQUOTE][center]Το 1948 Ο Σαντ Κιρπάλ Σινγκ Ήταν Σε Πνευματική Απομόνωση Για Μερικούς Μήνες Στο Rishikesh (Στα Ιμαλάια). Ο Τρόπος Της Ζωής Εκεί Ήταν Εξαιρετικά Απλός Και Χρησιμοποιούσε Μεγάλα Φύλλα Σαν Πιάτα Για Το Φαγητό. Μια Μέρα Που Είχαν Κόψει Τα Φύλλα Για Το Βραδινό Φαγητό, Ο Αγαπημένος Διδάσκαλος Ζήτησε Να Τα Μετρήσουν. Ήταν Κάπως Περισσότερα Σε Αριθμό Από Τους Ανθρώπους Που Θα Έτρωγαν. Είπε Ότι Στο Μέλλον Θα Έπρεπε Να Είμαστε Πιο Προσεχτικοί Και Να Μετράμε Τον Αριθμό Των Ανθρώπων Από Πριν. Είπε: «Έκοψες Δύο Φύλλα Περισσότερα Από Όσα Χρειαζόταν. Κι Αυτά, Επίσης, Έχουν Ζωή».[/center][/BLOCKQUOTE]Αυτή είναι η αρχή της Μη Πράξης δηλ. μην στύβεις, μην συνθλίβεις τον κόσμο πάρε μόνον όσα σου είναι απαραίτητα για να επιβιώσεις στον παρόντα χρόνο, οτιδήποτε περισσευούμενο είναι δολοφονία και πληρώνεις το τίμημα γι αυτό.
terrapapers.com

πηγή: enallaktikidrasi.com[/justify]

Αυτόματη Συγχώνευση Δημοσίευσης -- 13 Φεβ 2014, 08:25 --

και βιντεο [yt][/yt]

Μεταφέρω τα κείμενα τις Γιώτας είναι πολύ ενδιαφέροντα.
[justify]Έχετε ποτέ αναρωτηθεί τι αισθάνεται το γρασίδι κάτω από τα πόδια σας, τι μυρίζει μια μηλιά ή τι βλέπει ο κατιφές;
Τα φυτά διεγείρουν τις αισθήσεις μας συνεχώς , αλλά οι περισσότεροι από εμάς ποτέ δεν τα βλέπουμε ως ζωντανά όντα.
Στην πραγματικότητα οι αισθήσεις είναι εξαιρετικά σημαντικές για τα φυτά. Ότι και αν τους φέρει η ζωή αυτά παραμένουν ριζωμένα στο ίδιο σημείο – δεν μπορούν να μεταναστεύσουν σε αναζήτηση τροφής, να ξεφύγουν από ένα σμήνος από ακρίδες ή να βρουν καταφύγιο από μια καταιγίδα . Για να αναπτυχθούν και να επιβιώσουν σε απρόβλεπτες συνθήκες ,τα φυτά είναι απαραίτητο να αισθάνονται το περιβάλλον τους για ν` αντιδράσουν ανάλογα .
Μερικοί άνθρωποι μπορεί να μην νοιώθουν άνετα με το γεγονός ότι τα φυτά μπορούν και αισθάνονται με την όραση, την ακοή , την όσφρηση, τη γεύση και την αφή. Σίγουρα δεν έχουν μύτη, μάτια, αυτιά, στόμα και δέρμα, αλλά σ`αυτα που θ` ακολουθήσουν ελπίζω να σας πείσω ότι ο αισθητήριος κόσμος των φυτών δεν είναι τόσο πολύ διαφορετικός από τον δικό μας .
Όπως έχει αποδειιχτεί, τα φυτά χρησιμοποιούν εναλλακτικές πηγές ενέργειας από άλλα φυτά. Τα φυτά αλληλοεπηρεάζονται με πολλούς τρόπους και επικοινωνούν μέσω ” νανομηχανικών ταλαντώσεων ” δονήσεων στην ελάχιστη ατομική ή μοριακή κλίμακα και είναι ό,τι πιο κοντά μπορούμε να φανταστούμε ως τηλεπαθητική επικοινωνία. Ωστόσο, η αίσθηση και η επικοινωνία τους είναι μετρήσιμες με τους ίδιους τρόπους όπως και στον άνθρωπο.
Διαβάστε: Οι άνθρωποι μπορούν να αντλούν ενέργεια από άλλους ανθρώπους όπως και τα φυτά
ΟΡΑΣΗΤι βλέπουν τα φυτά; Η προφανής απάντηση είναι ότι, όπως και εμείς, βλέπουν το φως. Ακριβώς όπως εμείς έχουμε φωτοϋποδοχείς στα μάτια μας έτσι και αυτά έχουν φωτουποδοχεις σ`ολους τους βλαστούς και τα φύλλα τους. Αυτό τους επιτρέπει να κάνουν διάκριση μεταξύ του κόκκινου και του μπλε καθώς επίσης να δουν μήκη κύματος που εμείς δεν μπορούμε όπως το υπέρυθρο και το υπεριώδες τμήμα του φάσματος . Τα φυτά βλέπουν επίσης από ποια κατεύθυνση έρχεται το φως, μπορούν να καταλάβουν αν είναι δυνατό ή αδύναμο και μπορούν να κρίνουν πόση ώρα παραμένουν χωρίς φως.
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυτά στρέφονται στο φως σαν να πεινούν για τις ακτίνες του ήλιου, και αυτό ακριβώς συμβαίνει. Η φωτοσύνθεση χρησιμοποιεί την ενέργεια του φωτός για να μετατρέψει το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό σε ζάχαρη. Έτσι, τα φυτά πρέπει να ανιχνεύουν τις πηγές φωτός για να παράγουν την τροφή τους. Γνωρίζουμε τώρα ότι αυτό το κάνουν χρησιμοποιώντας φωτοτροπίνες – υποδοχείς του φωτός στις μεμβράνες των κυττάρων που βρίσκονται στην άκρη του φυτού. Οι φωτοτροπίνες είναι ευαίσθητες στο μπλε φως. Όταν το αισθάνονται, θέτουν σε κίνηση έναν τεράστιο αριθμό σημάτων που καταλήγει στην διαμόρφωση της δραστηριοποιήσεως της ορμόνης Αυξίνης. Αυτό προκαλεί τα κύτταρα στη σκιερή πλευρά του στελέχους να επιμηκυνθούν κάμπτοντας το φυτό προς το φως .
Τα φυτά βλέπουν το κόκκινο φως χρησιμοποιώντας υποδοχείς στα φύλλα τους που ονομάζονται φυτοχρώματα. Το φυτόχρωμα είναι ένα είδος διακόπτη που ενεργοποιείται με το φως: όταν ακτινοβολείται με κόκκινο φως αλλάζει τη διαμόρφωσή του έτσι ώστε να μπορεί να ανιχνεύσει το υπέρυθρο φως, και όταν ακτινοβολείται με υπέρυθρο φως επιστρέφει στην προηγούμενη μορφή που είναι ευαίσθητο στο κόκκινο φως. Αυτό έχει δύο βασικές λειτουργίες .Επιτρέπει στα φυτά να ” απενεργοποιούνται ” στο τέλος της ημέρας – επειδή το υπέρυθρο φως κυριαρχεί στο ηλιοβασίλεμα – και να ξυπνούν και πάλι την επόμενη μέρα όταν ο ήλιος είναι αρκετά ψηλά στον ουρανό ώστε το κόκκινο φως να ξεκινήσει πάλι τη λειτουργία των φυτοχρωμάτων τους. Τους επιτρέπει επίσης να αισθάνονται όταν είναι στη σκιά. Η χλωροφύλλη, η κύρια χρωστική ουσία για τη φωτοσύνθεση , απορροφά το κόκκινο αλλά όχι το υπέρυθρο φως, έτσι όταν ένα φυτό είναι ανάμεσα σε άλλα φυτά, θα βλέπει περισσότερο υπέρυθρο φως από ό,τι όταν είναι μόνο του εκτεθειμένο στον ήλιο. Αυτό επηρεάζει άμεσα το επίπεδο των ενεργοποιημένων φυτοχρωμάτων, με αποτέλεσμα το φυτό να αναπτυχθεί γρήγορα ώστε να έχει μεγαλύτερη έκθεση στον ήλιο.
Οι φωτοτροπίνες και τα φυτοχρώματα είναι εντελώς διαφορετικές από τους φωτοϋποδοχείς που βρέθηκαν στα μάτια των ζώων, αν και όλα αποτελούνται από μια πρωτεΐνη που συνδέεται σε μια χημική χρωστική ουσία που απορροφά το φως. Υπάρχει όμως ένας τύπος φωτοϋποδοχέων που μοιραζόμαστε ολοι . Κατά τη διάρκεια των ωρών της ημέρας, κρυπτοχρώματα μέσα στα κύτταρα ανιχνεύουν το μπλε και το υπεριώδες φως, χρησιμοποιώντας αυτό το σήμα για να οριστεί το εσωτερικό ρολόι του οργανισμού ή αλλιώς ο κιρκαδικός ρυθμός. Στα φυτά, αυτό το ρολόι ρυθμίζει πολλές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων των κινήσεων των φύλλων και τη φωτοσύνθεση. Έτσι η όραση βοηθά τα φυτά να συντονίζονται με τον χρόνο.
ΑΦΗΤα φυτά ζουν σε ένα κόσμο αφής. Τα κλαδιά τους λικνίζονται στον άνεμο, τα έντομα σέρνονται στα φύλλα τους και τ` αμπέλια αναζητούν στηρίγματα για να κρεμαστούν. Τα φυτά είναι ακόμα ευαίσθητα στη ζέστη και στο κρύο, αυτό τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται στις καιρικές συνθήκες αλλάζοντας τον ρυθμό ανάπτυξης τους και ρυθμίζοντας τη χρήση του νερού. Απλά αγγίζοντας ή κουνώντας ένα φυτό είναι συχνά αρκετό για να μειωθεί η ανάπτυξή του του, αυτός είναι ο λόγος που η βλάστηση στις ανεμοδαρμένες περιοχές τείνει να είναι καχεκτική.
Όλα τα φυτά μπορούν να αισθανθούν μηχανικές δυνάμεις σε κάποιο βαθμό, αλλά η απτή ευαισθησία είναι πιο εμφανής στον σαρκοβόρα flytrap venus. Όταν μια μύγα, σκαθάρι ή ακόμη και ένα μικρό βατράχι σέρνεται στα ειδικά διαμορφωμένα φύλλα του, αυτά κλείνουν απότομα με εκπληκτική δύναμη και φυλακίζουν το ανυποψίαστο θύμα εμποδίζοντας το να διαφύγει. Το flytrap venus ξέρει πότε πρέπει να κλείσει επειδή αισθάνεται το θήραμα με τις μεγάλες τρίχες που έχουν οι δύο λοβοί της παγίδας . Αλλά δεν θα κλείσει απότομα με κάθε διέγερση – πρέπει να αισθανθεί τουλάχιστον δύο αγγίγματα στις τρίχες της μέσα σε διάστημα περίπου 20 δευτερόλεπτων το ένα από το άλλο. Αυτό βοηθά να διασφαλιστεί ότι το θήραμα έχει το ιδανικό μέγεθος και δεν θα είναι σε θέση να ελευθερωθεί από την παγίδα μόλις αυτή κλείσει .
Ο μηχανισμός με τον οποίο το Venus flytrap αισθάνεται την λεία του είναι εντυπωσιακά παρόμοιος με τον τρόπο που αισθάνεστε μια μύγα που περιπατάει στο χέρι σας. Οι υποδοχείς αφής στο δέρμα αισθάνονται το έντομο και ενεργοποιούν ένα ηλεκτρικό ρεύμα που περνά κατά μήκος των νεύρων σας μέχρι να φτάσει το μυαλό σας, το οποίο καταγράφει την παρουσία της μύγας και υποκινεί μια αντίδραση. Ομοίως όταν μια μύγα τρίβεται πάνω στις τρίχες της Venus flytrap αυτό προκαλεί ένα ρεύμα που διατρέχει τα φύλλα . Αυτό ενεργοποιεί διαύλους ιόντων στην κυτταρική μεμβράνη και η παγίδα κλείνει απότομα, όλα σε λιγότερο από το ένα δέκατο του δευτερολέπτου.
Μολονότι τα περισσότερα φυτά δεν αντιδρούν τόσο γρήγορα ,αισθάνονται τον μηχανικό ερέθισμα με τον ίδιο τρόπο . Αυτό που είναι πραγματικά συναρπαστικό είναι ότι ακόμη και στο επίπεδο των μεμονωμένων κυττάρων , τα φυτά και τα ζώα χρησιμοποιούν παρόμοιες πρωτεΐνες για να αισθανθούν πράγματα . Αυτοί οι μηχανοϋποδοχείς είναι ενσωματωμένοι στις κυτταρικές μεμβράνες και όταν διεγείρονται με μηχανική πίεση η παραμόρφωση , επιτρέπουν φορτισμένα ιόντα να διασχίσουν τη μεμβράνη . Αυτό δημιουργεί μια διαφορά στο ηλεκτρικό φορτίο μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του κυττάρου, το οποίο παράγει ρεύμα. Σε αντίθεση με εμάς, τα φυτά δεν διαθέτουν εγκέφαλο για να μεταφράσει αυτά τα σήματα σε αισθήσεις με συναισθηματική χροιά . Παρ ‘όλα αυτά , η ευαισθησία τους στο άγγιγμα τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται στις μεταβολές του περιβάλλοντος τους με συγκεκριμένους και κατάλληλους τρόπους.
ΟΣΦΡΙΣΗΤο παρασιτικό αμπέλι που ονομάζεται Ντοντερ είναι ο ανιχνευτής σκύλος στον κόσμο των φυτών . Δεν περιέχει σχεδόν καθόλου χλωροφύλλη – η χρωστική ουσία που τα περισσότερα φυτά χρησιμοποιούν για να παράγουν την τροφή τους – έτσι για να φάει πρέπει να πάρει το ζαχαρούχο χυμό από τα άλλα φυτά . Το Ντοντερ χρησιμοποιεί την όσφρηση για να κυνηγήσει την λεία του .Μπορεί να διακρίνει πιθανά θύματα από τη μυρωδιά τους ,αντιλαμβάνεται ποια το ενδιαφέρουν αλλά και ποια εκπέμπουν μυρωδιά που είναι ανθυγιεινή και πρέπει ν` αποφύγει ( Science , τόμος 313 , σελ. 1964 ) .
Τα Ντοντερ είναι εξαιρετικά ευαίσθητα σε οσμές , αλλά όλα τα φυτά έχουν την αίσθηση της όσφρησης. Στα ζώα, οι αισθητήρες στη μύτη αναγνωρίζουν και δεσμεύονται με τα μόρια στον αέρα. Τα φυτά έχουν επίσης υποδοχείς που ανταποκρίνονται στις πτητικές χημικές ουσίες . Τι μυρίζουν ;
Κατα την δεκαετία του 1920 , οι ερευνητές σε συνεργασία με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας απέδειξαν ότι αν δώσουμε σε άγουρα φρούτα αέριο αιθυλένιο αυτό αποτελούσε κίνητρο για να ωριμάσουν . Από τότε , έχει γίνει φανερό ότι όλα τα ώριμα φρούτα εκπέμπουν αιθυλένιο σε άφθονες ποσότητες ,τα φυτά μπορούν να το μυρίσουν και ανταποκρίνονται σε αυτό με την ωρίμανση. Αυτό όχι μόνο εξασφαλίζει ότι ένα φρούτο ωριμάζει ομοιόμορφα , αλλά επίσης ότι τα γειτονικά φρούτα ωριμάζουν μαζί , παράγοντας περισσότερο αιθυλένιο που οδηγεί σε μεγάλο αριθμό ωριμάνσεων .Η συντονισμένη ωρίμανση είναι σημαντική επειδή προσελκύει τα ζώα να φάνε το φρούτο και να πετάξουν τους σπόρους . Το αιθυλένιο είναι μια ορμόνη των φυτών που ρυθμίζει πολλές διαδικασίες , έτσι το να είναι σε θέση να το μυρίσουν έχει και άλλα πολλά πλεονεκτήματα, όπως την συντονισμένη αλλαγή χρώματος στα φύλλα κατά το φθινόπωρο.
Πάνω απ ‘όλα , όμως , η μυρωδιά επιτρέπει στα φυτά να επικοινωνούν . Η έρευνα στη δεκαετία του 1980 έδειξε ότι τα υγιή δέντρα σε περιοχή που τα δέντρα ήταν μολυσμένα με κάμπιες ήταν ανθεκτικά στα παράσιτα , επειδή τα φύλλα τους, περιείχαν χημικές ουσίες που τα έκανε δυσάρεστα . Άλλα δέντρα που ήταν απομακρυσμένα από την μόλυνση δεν παρήγαγαν αυτές τις χημικές ουσίες , έτσι φαίνεται ότι τα δέντρα που είχαν υποστεί μόλυνση έστειλαν ένα αερομεταφερόμενο μήνυμα προς τα υγιή δέντρα για να προετοιμαστούν για την επικείμενη επίθεση . Γνωρίζουμε τώρα ότι εμπλέκονται πολλές πτητικές χημικές ουσίες.
ΓΕΥΣΗΟι αισθήσεις μας της όσφρησης και της γεύσης είναι στενά συνυφασμένες .Οι μυρωδιές ενισχύουν ή αμβλύνουν τις γεύσεις που ανιχνεύονται από τη γλώσσα μας Το στόμα μας συνδέεται με την ρινική μας κοιλότητα έτσι ώστε η μύτη μας μπορεί να πάρει τις μυρωδιές των τροφίμων καθώς τις μασάμε . Η κύρια διαφορά είναι ότι η μυρωδιά ασχολείται με πτητικές χημικές ουσίες, ενώ η γεύση αισθάνεται τα διαλυτά χημικά προϊόντα .
Οι δύο αυτές αισθήσεις συνδέονται επίσης και στα φυτά. Αυτό φαίνεται καλύτερα στο πως αντιδρούν στις επιθέσεις από έντομα ή παθογόνα βακτήρια . Όπως έχουμε ήδη δει , τα φυτά κάτω από επίθεση εκπέμπουν μια ποικιλία πτητικών χημικών ουσιών για να προειδοποιήσουν τους γείτονές τους , αλλά μία από αυτές τις ουσίες, που ονομάζεται ιασμονικό μεθύλιο είναι ιδιαίτερα σημαντική . Τότε είναι που η γεύση ενεργοποιείται. Παρ`ολο που το μεθυλιασμονικο είναι αέριο και, έτσι είναι ένα αποτελεσματικό αερομεταφερόμενο μόριο αγγελιοφόρος, δεν είναι πολύ ενεργό στα φυτά . Αντ ‘αυτού, όταν διαχέεται μέσα από τους stomata – οι πόροι στην επιφάνεια του φύλλου – μετατρέπεται σε υδατοδιαλυτό ιασμονικό οξύ. Αυτό συνδέεται με έναν ειδικό υποδοχέα στα κύτταρα και ενεργοποιεί τις αντιδράσεις άμυνας των φύλλων . Ακριβώς όπως η γλώσσα μας περιέχει υποδοχείς για τα διαφορετικά μόρια γεύσης του φαγητού ,τα φυτά περιέχουν υποδοχείς για διάφορα διαλυτά μόρια , συμπεριλαμβανομένου του ιασμονικού οξεως .
Καθώς η γεύση περιλαμβάνει διαλυτά χημικά προϊόντα , ίσως να μην είναι τόσο περίεργο το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της γεύσεως, στα φυτά, βρίσκεται στις ρίζες τους που περιβάλλονται από το έδαφος και το νερό . Ένα κλασικό πείραμα αποκαλύπτει ότι τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα υπόγεια χημικά μηνύματα για να αναγνωρίσουν τους συγγενείς τους σε κοντινή απόσταση ( New Scientist , 26 Μαρτίου 2011, p46 ) . Υπάρχει , επίσης, επικοινωνία ρίζα-με-ρίζα μεταξύ μη συνδεδεμένων γειτόνων . Όταν μια ομάδα φυτών υποβλήθηκε σε συνθήκες ξηρασίας , χρειάστηκε μόλις μία ώρα για το μήνυμα να ταξιδέψει έως τα φυτά τα οποία ήταν πέντε σειρές μακριά , αναγκάζοντας τα να προετοιμαστούν για την έλλειψη νερού ( PLoS One , VOL6 , pe23625 ) . Άλλα φυτά που ήταν εξίσου κοντά, αλλά δεν είναι συνδεδεμένα στις ρίζες τους, απέτυχαν να αντιδράσουν . Έτσι, το σήμα πρέπει να έχει μεταφερθεί από ρίζα σε ρίζα, πιθανόν υπό τη μορφή ενός διαλυτού μορίου.
ΑΚΟΗΥπάρχουν ήχοι που, τουλάχιστον θεωρητικά, θα μπορούσαν να είναι επωφελή για τα φυτά. Αυτοί περιλαμβάνουν τις δονήσεις που παράγονται από τα έντομα, όπως ο ήχος της μέλισσας ή ο ρυθμός κτυπήματος των φτερών μιας αφίδας , καθώς επίσης σιγανούς ήχους που μπορεί να δημιουργηθούν από ακόμη μικρότερους οργανισμούς. Τα φυτά θα μπορούσαν να ωφεληθούν επίσης και από την ικανότητα να ανιχνεύουν ήχους που παράγονται από άλλα φυτά. Για παράδειγμα, οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Φυτικών Επιστημών στη Βέρνη της Ελβετία , κατέγραψαν πρόσφατα υπερηχητικές δονήσεις που προέρχονται από πεύκα και βελανιδιές κατά τη διάρκεια μιας ξηρασίας ( New Phytologist , vol179 , p1070 ) , ίσως προειδοποιώντας άλλα δέντρα ώστε να προετοιμαστούν για τις συνθήκες ξηρασίας .
Ο Στέφανο Μανκούζο από το Διεθνές Εργαστήριο Νευροβιολογίας των Φυτών στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας στην Ιταλία και οι συνεργάτες του έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν αυστηρά μετρα για τη μελέτη της ακοης των φυτών ( Trends in Plant Sciences , vol17 , ρ323 ). Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ρίζες καλαμποκιού αναπτύσσονται προς συγκεκριμένες συχνότητες δονήσεων. Αυτό που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό είναι το εύρημά τους οτι και οι ίδιες οι ρίζες μπορεί να εκπέμπουν ηχητικά κύματα . Προς το παρόν, όμως δεν έχουμε ιδέα για το πώς ένα φυτό μπορεί να παράγει ηχητικά σήματα πόσο μάλλον πώς μπορεί να τα εντοπίσει.
Αν αυτή η έρευνα αποδώσει , τότε θα γνωρίζουμε ότι τα φυτά έχουν τις ίδιες πέντε αισθήσεις, όπως τα ζώα. Είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία ότι τα φυτά είναι οργανισμοι που διαθετουν αισθητηρια .
Ντανιελ Τσαμοβιτζ – Διευθυντής τουManna Center for Plant Biosciences στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, στο Ισραήλ.[LEFT]

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2013/12/ta-phyta-exoun-tis-idies-aisthiseis-me-emas-vlepoun-exoun-afi-orasi-akoi-kai-geysi/#ixzz2tBADKlnZ">http://enallaktikidrasi.com/2013/12/ta-phyta-exoun-tis-idies-aisthiseis-me-emas-vlepoun-exoun-afi-orasi-akoi-kai-geysi/#ixzz2tBADKlnZ[/LEFT][/justify]

Αυτόματη Συγχώνευση Δημοσίευσης -- 13 Φεβ 2014, 08:07 --

Μπορεί ένα φυτό να ενδιαφερθεί για τον… πλησίον του, όπως θα μπορούσε να κάνει ένας σκύλος για ένα αβοήθητο γατάκι; Αυτό υποστηρίζουν ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ και από το Χάρβαρντ, οι οποίοι βρήκαν ενδείξεις αλτρουιστικής συμπεριφοράς στο καλαμπόκι.
Oι επιστήμονες συνέκριναν την ανάπτυξη και τη συμπεριφορά των εμβρύων και των ενδοσπερμίων σε καρπούς με την ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα, με την ανάπτυξη και τη συμπεριφορά εμβρύων και ενδοσπερμίων που είχαν γενετικά διαφορετικούς γονείς.
Κάθε γονιμοποιημένος καρπός αραβοσίτου περιέχει ένα έμβρυο και ένα κομμάτι ιστού, το ενδοσπέρμιο, το οποίο τρέφει το έμβρυο καθώς ο καρπός αναπτύσσεται. Όπως εξηγεί η καθηγήτρια Πάμελα Ντιγκλ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, οι επιστήμονες συνέκριναν την ανάπτυξη και τη συμπεριφορά των εμβρύων και των ενδοσπερμίων σε καρπούς με την ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα, με την ανάπτυξη και τη συμπεριφορά εμβρύων και ενδοσπερμίων που είχαν γενετικά διαφορετικούς γονείς.
«Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι τα έμβρυα που είχαν την ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα με το ενδοσπέρμιο που βρισκόταν μέσα στον καρπό τους, ζύγιζαν σημαντικά περισσότερο σε σχέση με τα έμβρυα που είχαν την ίδια μητέρα, αλλά διαφορετικό πατέρα», λέει η Ντιγκλ. «Βρήκαμε ότι το ενδοσπέρμιο που δεν έχει τον ίδιο πατέρα με το έμβρυο, δεν του δίνει την ίδια ποσότητα τροφής και μοιάζει να είναι λιγότερο συνεργάσιμο».
Η έρευνά τους ήταν ιδιαίτερα επίπονη – «σαν να ψάχνεις βελόνα στα άχυρα», όπως λένε οι ίδιοι οι επιστήμονες, καθώς μέσα σε τρία χρόνια καλλιέργησαν πάνω από 100 βλαστούς, απομακρύνοντας, καταγράφοντας και ζυγίζοντας κάθε πυρήνα καλαμποκιού.
Παρότι τα περισσότερα είχαν ενδοσπέρμια και έμβρυα του ιδίου χρώματος – μια ένδειξη ότι είχαν την ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα – ελάχιστα ήταν αυτά που είχαν ενδοσπέρμια και έμβρυα διαφορετικού χρώματος, άρα και δύο διαφορετικούς πατέρες.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυτά «μπορούν να στερήσουν, κατά την προτίμησή τους, θρεπτικές ουσίες από υποδεέστερους απογόνους τους, όταν οι πόροι είναι περιορισμένοι».
Υποστηρίζουν όμως ότι η έρευνά τους, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences, ρίχνει για πρώτη φορά φως σε μια τέτοια «συνεργασία μεταξύ αδελφών στα φυτά».
«Ένας από τους πλέον θεμελιώδεις νόμους της φύσης είναι ότι, αν είσαι αλτρουιστής, καλύτερα να είσαι απέναντι στους στενότερους συγγενείς σου. Ο αλτρουισμός εξελίσσεται μόνο εάν ο ευεργέτης είναι στενός συγγενής του ευεργετούμενου», λέει ο καθηγητής Νεντ Φρίντμαν από το Χάρβαρντ, ο οποίος μετείχε στις έρευνες. «Το ενδοσπέρμιο δίνει όλη του την τροφή στο έμβρυο κι έπειτα πεθαίνει – δεν υπάρχει πιο αλτρουιστική πράξη από αυτήν».
Πηγή: Ναυτεμπορική

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2013/10/ta- ... z2tBCCbGtY

Αυτόματη Συγχώνευση Δημοσίευσης -- 13 Φεβ 2014, 08:09 --

Το Βασίλειο των Φυτών

6
Τα φυτά αποτελούν το θεμέλιο της ζωής πάνω στον πλανήτη και διαθέτουν εκπληκτικές ικανότητες που μόλις έχει αρχίσει να ανακαλύπτει η σύγχρονη επιστήμη, αλλά που ήταν γνωστές στις παραδόσεις των λαών του κόσμου από πανάρχαιες εποχές. Η πύλη του βασιλείου των φυτών στέκει ορθάνοιχτη εμπρός μας και το μόνο που χρειάζεται για να τη διαβούμε είναι μια διάθεση ερευνητική και ένας ανοιχτός νους. Πρόκειται για έναν κόσμο που ακτινοβολεί απέραντη ομορφιά και θρέφει την Ψυχή μας.
Η Ευαισθησία Και Η Αμοιβαία Επίδραση Των Φυτών Στο Περιβάλλον Είναι Αληθινά Εκπληκτική. Τα Φυτά Εκδηλώνονται Ως Η Συνδετική Ουσία Του Πλανήτη, Δρώντας Με Ένα Δίκτυο Αόρατων Αλληλεπιδράσεων.

Μορύα
Ο γαλαζοπράσινος πλανήτης μας φαντάζει πανέμορφος από το σύμπαν, καθώς χορεύει πάνω στην τροχιά του και είναι τα δένδρα και οι θάλασσες που του δίνουν το μαγευτικό του χρώμα. Εδώ θα επικεντρωθούμε στο όμορφο πράσινο βασίλειο που τρυφερά μας περιτριγυρίζει.
Τριακόσιες χιλιάδες, τουλάχιστον, φυτικά είδη υπάρχουν γύρω μας, τα οποία έχουν τεράστια σημασία για τη ζωή και την εξέλιξη του πλανήτη. Δεν αρκούνται να σκορπίζουν σιωπηλά την ομορφιά, αλλά επιπλέον καθορίζουν την κατάσταση των πραγμάτων πάνω στη Γη. Και αυτό γιατί μόνο τα φυτά, έχουν τη δυνατότητα της φωτοσύνθεσης βρισκόμενα σε μια συνεχή και άμεση ενεργειακή ανταλλαγή με τον Ηλιακό μας Λόγο. Η φωτοσύνθεση διαμόρφωσε την ιστορία και την εξέλιξη της ζωής σε μεγάλο βαθμό καθώς επιδρά καθοριστικά στο κλίμα, στη σύσταση της γήινης ατμόσφαιρας, στον κύκλο του άνθρακα και τον κύκλο του νερού, αλλά και στη ίδια την υποστήριξη της ζωής.
Είναι εύκολο να φανταστούμε έναν κόσμο αποκλειστικά φυτικό, χωρίς ανθρώπους, και ζωικούς οργανισμούς, αλλά είναι αδύνατον να διανοηθούμε το αντίθετο. Η φαντασμαγορική και πολύπλοκη χερσαία ζωή, δεν νοείται χωρίς τη φυτική ζωή. Κυριολεκτικά, έχουμε απόλυτη ανάγκη τα φυτά. Ο πλανήτης μας πέρασε το 90% της ηλικίας του με τη ζωή περιορισμένη μέσα στο νερό ενώ η χερσαία του επιφάνεια έμοιαζε αρχικά με ένα αποκρουστικό και αφιλόξενο σεληνιακό τοπίο. Μόνο μετά το σταδιακό εποικισμό της ξηράς από τα φυτά, έγινε πραγματικότητα το θαύμα που σήμερα βλέπουμε και απολαμβάνουμε. Έτσι κληρονομήσαμε έναν πλούσιο κόσμο, όπου εκατομμύρια είδη ζωικών οργανισμών βρίσκουν τροφή και προστασία ανάμεσα σε χιλιάδες είδη φυτών σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Αρχικά η Γη καλύφθηκε από δάση πτεριδόφυτων και κωνοφόρων, ενώ τα ανθοφόρα φυτά εμφανίστηκαν αρκετά αργότερα, περίπου πριν από 140 εκατομμύρια χρόνια, για να δώσουν με τα άνθη τους μια νέα πινελιά στο πράσινο βασίλειο.
Τα φυτά μετάλλαξαν το διοξείδιο του άνθρακα σε οξυγόνο, επιτρέποντας έτσι την εμφάνιση νέων οργανισμών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο άνθρωπος. Είμαστε πλάσματα παράξενα και εισπνέουμε την πνοή του κόσμου όπως μας τη στέλνουν το φυτικό βασίλειο και ο άνεμος, και μέσα απ’ αυτή την πνοή μπορούμε να σκεπτόμαστε, να χρησιμοποιούμε την απέραντη φαντασία μας για να ονειρευόμαστε, να συνειδητοποιούμε.
Αυτό που αποζητούμε είναι να αφήνουμε την ύπαρξή μας να ξεκουραστεί, να αναζωογονηθεί και να θεραπευτεί μέσα στην απέραντη ομορφιά της φύσης. Αγαλλιάζουμε καθώς οι αισθήσεις μας ενεργοποιούνται και τρέφονται από τη θέα των λουλουδιών και των δένδρων. Τα μεθυστικά τους αρώματα και τα υπέροχα χρώματα ξυπνούν μέσα μας εικόνες της εσωτερικής δικής μας κρυμμένης λεπτεπίλεπτης φύσης.
Δεν είναι εξάλλου τυχαίο το γεγονός ότι σε όλες τις μυθολογίες του κόσμου, ένα Δένδρο στηρίζει τον κόσμο. Είναι το Δένδρο της Ζωής, σύμβολο της Ψυχής του ανθρώπου και του Σύμπαντος.
Πανάρχαιες Αντιλήψεις για τα Φυτά
δάσος τοπίο φυτάΣε παλαιότερες εποχές ο άνθρωπος ήταν στενά δεμένος με τη φύση και αναγνώριζε αυτή τη συνάφεια ως ένα βαθύ και ιερό βίωμα. Γνώριζε ότι μεταξύ όλων των βασιλείων, ορυκτού, φυτικού, ζωικού και ανθρώπινου, υπήρχε ένας δεσμός ακατάλυτος και αιώνιος. Κατανοούσε ότι τα πάντα είναι ζωντανοί οργανισμοί που επιτελούν ένα ιδιαίτερο έργο, μέσα στο απέραντο Δημιούργημα. Τα πάντα στην συνείδηση του είχαν επαφή με το Θεό – Δημιουργό και αποτελούσαν εκφράσεις του.
Τα δένδρα, πολύ κοντά στον άνθρωπο, έτοιμα πάντα να του προσφέρουν καρπούς, ανάπαυση και προστασία από τη βροχή και τον καυτό Ήλιο, συνδέθηκαν μαζί του ιδιαίτερα και έτσι γεννήθηκαν μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις.
Στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν πως κατοικούσαν οι Νύμφες στα δάση και στα νερά, κόρες του Δία και ακόλουθες της Αφροδίτης. Κάποιες απ’ αυτές, οι Αμαδρυάδες, κόρες του Ουρανού αρχαιότερες και από τον ίδιο τον Δία, ήταν ταυτισμένες με τη ζωή των δένδρων. Μόλις γεννιόταν ένα μικρό δενδράκι μια Αμαδρυάδα το αναλάμβανε και μοιραζόταν τη μοίρα του ως το θάνατο.
Το ιερότερο δένδρο ήταν η Δρυς, το δένδρο το οποίο υπήρχε και στο μαντείο της Δωδώνης. Οι νύμφες που κατοικούσαν στις δρύες, οι Δρυάδες, ήταν κόρες του Δία.
Στην παράδοση των Δρυίδων, στις φυλές των Κελτών και των Γαλατών, τα δάση θεωρούνταν ιεροί τόποι. Οι αρχαίοι Δρυίδες δεν έκτιζαν ναούς, αφού ναός για αυτούς ήταν το ίδιο το δάσος και η ζωή τους μέσα σε αυτό ήταν μια συνεχής ιερουργία. Η επαφή με το δάσος ήταν βαθιά θρησκευτική πράξη και εμπειρία και συχνά το στόλιζαν με λουλούδια και ιερά αντικείμενα. Αντιμετώπιζαν τα δένδρα με μεγάλο σεβασμό και δεν τα έκοβαν ακόμη και όταν έπεφταν.
Οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι θεωρούσαν τα φυτά ως ζωντανούς οργανισμούς. Άλλωστε ανέκαθεν οι φιλόσοφοι και οι ποιητές ήταν πάντοτε αντιλαμβάνονταν με έναν βιωματικό τρόπο τρόπο, ότι τα φυτά είναι ζωντανές υπάρξεις που αναπνέουν, επικοινωνούν και είναι προικισμένα με «προσωπικότητα» και τα γνωρίσματα της Ψυχής.
Όλος ο φυτικός κόσμος στα μάτια των αρχαίων λαών συγχρονιζόταν και ζούσε απόλυτα αρμονικά με τις κινήσεις της Γης, της Σελήνης, αλλά και των άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. Επηρεαζόταν δε ακόμα και από τα άστρα και τα άλλα κοσμικά σώματα του σύμπαντος με τρόπους αδιόρατους αλλά παρόλα αυτά γνωστούς στους λαούς του αρχαίου κόσμου.
Στις εσωτερικές παραδόσεις των λαών, τα φυτά θεωρούνται δέκτες κοσμικής ενέργειας από το σύμπαν και σχετίζονται με συγκεκριμένες αστρολογικές αντιστοιχίες. Έτσι πιστεύεται ότι ο Κρόνος κυβερνά τη λειτουργία των ριζών, ο Ερμής το σπόρο, η Σελήνη τα φύλλα, ο Δίας τον καρπό και η Αφροδίτη τα άνθη.
Ο Παράκελσος ανέφερε: «Αφού έχουμε φυσικά σώματα, οφείλουμε κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στη Γη να καθοδηγούμαστε από το φως της φύσης. Τα φυτά δημιουργήθηκαν όπως τα δένδρα και τα άστρα. Δεν συνυπήρχαν με το Θεό από την αρχή του χρόνου. Τα δημιούργησε το ένα μετά το άλλο. Έτσι έφτιαξε τα άστρα, τους πλανήτες, τη Γη, το νερό, τη φωτιά, τον αέρα, τα βουνά, τα μέταλλα, τα βότανα κλπ. Όμως ο Θεός ποτέ δεν αφήνει κάτι άδειο αλλά εμποτίζει τα πάντα». Αντιλαμβανόμενος πως μια πνευματική ουσία κρυβόταν πίσω από την υλική μορφή των φυτών ανέφερε επίσης: «Η φύση είναι μια καταπληκτική αδελφότητα όντων, μια συμβίωση σε πολλά επίπεδα, τα περισσότερα από τα οποία είναι πέραν της αντίληψης και κατανόησης μας. Το φυτικό βασίλειο είναι απαραίτητο μέρος της ζωτικότητας του πλανήτη και παρέχει στον μεταβολισμό του ένα ευφυές όργανο αναπνοής που παράγει και ρυθμίζει την ατμόσφαιρα καθώς μεταφέρει ενέργεια στη βιόσφαιρα. Τα φυτά είναι ακόμα ένας κρίκος στην αλυσίδα των όντων, στην οποία κάθε βασίλειο η επίπεδο χρειάζεται το άλλο για να λειτουργήσει και να εξελιχθεί».
Αξίζει να επισημανθεί πως η πανάρχαια σοφία των εσωτερικών παραδόσεων θεωρεί πως τα φυτά έχουν συλλογική συνείδηση και πως αυτή η συλλογική συνείδηση ενυπάρχει πίσω από κάθε είδος φυτού. Με άλλα λόγια, ο τρόπος δράσης κάθε φυτού δεν συνιστά ατομική δράση, αλλά υπαγορεύεται από εκείνο που αποκαλείται «Ομαδική Ψυχή» και η οποία εμπεριέχει όλη εκείνη την εξελικτική εμπειρία που «καθοδηγεί» αρμονικά κάθε μεμονωμένο μέλος του είδους.
Τα Φυτά ως Εξελικτικά Σύμβολα
Μπονσάι φυτά δέντραΟ Λέερς, μελετητής του Γκαίτε, γράφει για τη μεταμόρφωση του φύλλου σε λουλούδι: «Καθώς προχωρεί από φύλλο σε λουλούδι το φυτό υφίσταται μια αποφασιστική ελάττωση της ζωτικότητας του. Σε σύγκριση με το φύλλο, το λουλούδι είναι ένα όργανο που πεθαίνει. Η απλούστερη μορφή ζωής παραχωρεί τη θέση της σε μια υψηλότερη εκδήλωση. Την ίδια αρχή βρίσκουμε στο βασίλειο των εντόμων, όταν η τεράστια ζωτικότητα της κάμπιας θυσιάζεται για τη σύντομη ζωή της πεταλούδας».
«Το σύμβολο της πνευματικής γνώσης είναι ένα λουλούδι. Σαν ένα λουλούδι, η γνώση ανθίζει την καθορισμένη ώρα».
Μέσα από τη σκανδιναβική μυθολογία μαθαίνουμε πως ο Μπαλντούρ, θεός του φωτός, είδε το γυμνό κορμί της Νάννα, πριγκίπισσας των λουλουδιών, τη στιγμή που κολυμπούσε σε ένα ρυάκι. Όταν η φυσική της ομορφιά έγινε ακόμη μεγαλύτερη από την ενέργεια που κυβερνούσε ο Μπαλντούρ, η καρδιά του έσπασε στα δυο και ο γάμος Φωτός και Λουλουδιών έγινε αναμφισβήτητο γεγονός.
Ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ αποκαλούσε τα άνθη, «όντα φωτός». Οι εκπορεύσεις που διαχέουν τα λουλούδια είναι ευεργετικές και θεραπευτικές. Είναι Ομορφιά που μας εμποτίζει. Η μαγική ζωγραφική του πλανήτη μας.
Κάθε άνθος ενεργοποιεί συγγενείς δυνάμεις που ενυπάρχουν μέσα μας. Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο, μας δημιουργεί διαφορετικό συναίσθημα από ένα κατάλευκο κρίνο. Μια γαλάζια ορτανσία μας γοητεύει με διαφορετικό τρόπο από ένα κυκλάμινο ενώ μια γαρδένια μας στέλνει άλλου είδους ενέργεια από ένα χρυσάνθεμο. Το λουλούδι είναι το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό δημιούργημα της φύσης.
Σε κορυφαίες στιγμές της ζωής μας αναζητάμε την παρουσία των λουλουδιών. Η ανθοδετική, ιαπωνικής προέλευσης, είναι μια από της αρχαιότερες τέχνες του κόσμου. Ο Okakura Kakuzo αναφέρει:«Η εκτίμηση των λουλουδιών θα πρέπει να ήταν σύγχρονη με την ποίηση του έρωτα…» και συνεχίζει «Ο πρωτόγονος άνθρωπος, με το να προσφέρει το πρώτο λουλουδένιο στεφάνι στην αγαπημένη του, υψώθηκε πάνω από το θηρίο. Έγινε ανθρώπινος γιατί ξεπέρασε τις ωμές φυσικές του ανάγκες. Πέρασε στη σφαίρα της τέχνης γιατί διέκρινε τη χρησιμότητα του άχρηστου». Σε όλους τους πολιτισμούς η ανθοδετική τέχνη γεννήθηκε ως μια προσφορά στους θεούς και οι πρώτες συνθέσεις τοποθετήθηκαν σαν θυσία στους βωμούς.
Επανερχόμαστε όμως στο φυτό το οποίο αφού πετύχει την αριστουργηματική του κορύφωση στο λουλούδι, αποσύρεται ξανά, αυτή τη φορά στα μικροσκοπικά όργανα της γονιμοποίησης. Μετά τη γονιμοποίηση, ο καρπός αρχίζει να φουσκώνει και για μια ακόμη φορά παράγεται ένα νέο όργανο. Ακολουθεί μια δυνατή σύσπαση, καθώς σχηματίζεται ο σπόρος μέσα στον καρπό. Στο σπόρο, το φυτό εγκαταλείπει κάθε εξωτερική εμφάνιση, σε τέτοιο βαθμό που δεν φαίνεται να μένει τίποτε άλλο από ένα μικρό ασήμαντο μόριο οργανωμένης ύλης, στο οποίο όμως, εμπεριέχεται η τεράστια δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα νέο φυτό.
Αυτή η συνεχής εναλλαγή της εμφάνισης των φυτών οδήγησε τον Γκαίτε στην ιδέα της εξέλιξης. Η μεταμόρφωση έγινε το κλειδί ολόκληρου του αλφάβητου της Φύσης. Για τον Γκαίτε οι μεμονωμένες αλλοιώσεις ήταν διαφορετικές εκφράσεις του αρχέτυπου οργανισμού που φέρει μέσα του την ικανότητα να παίρνει διάφορες μορφές και σε μια συγκεκριμένη στιγμή παίρνει την μορφή που ταιριάζει καλύτερα στις συνθήκες του εξωτερικού κόσμου που τον περιβάλλει. Αντιλήφθηκε πως κάθε σημείο του φυτού είναι μια μεταμόρφωση του αρχέτυπου οργάνου του «φύλλου» και θεώρησε ότι το αρχέτυπο φυτό, είναι μια υπερ-λογική δύναμη ικανή να εξελιχθεί σε μυριάδες διαφορετικές μορφές.
Όμως στα φυτά εμπεριέχεται και η έννοια της θυσίας καθώς προσφέρουν απλόχερα την ύπαρξή τους για να μπορέσει να υπάρξουν και να εξελιχθούν όλες οι άλλες μορφές ζωής του πλανήτη μας. Και όπως ακριβώς η θυσία έχει τη δύναμη να επιφέρει εξελικτικές αλλαγές στη ζωή του ανθρώπου, έτσι και τα φυτά με τη θυσία τους δρουν ως εξελικτικοί καταλύτες για τη ζωή πάνω στη Γη. Εξάλλου, από τα φυτά εκπορεύεται το Πράνα η ζωτική ενέργεια όλου του πλανήτη.
Ο Κόσμος των Φυτών
δάσος μαγικόΤην άνοιξη, η μητέρα Γη ξυπνά από τη νάρκη του χειμώνα με διαθέσεις δημιουργικές. Το γεγονός αυτό επηρεάζει τις αισθήσεις μας και μας παρακινεί να απολαύσουμε με πιο έντονη διάθεση τις χαρές και την ενότητα της ζωής. Τα φυτά αλλάζουν το σκηνικό γύρω μας, καθώς τα βλέπουμε να ξυπνάνε και να επισπεύδουν την ανάπτυξη τους. Στρέφονται στο χώρο προς την κατεύθυνση όπου η τροφή είναι περισσότερη και διαμορφώνονται ασύμμετρα χωρίς σταθερό μέγεθος, με πλαστικότητα ως προς τη μορφή.
Όπου υπάρχει έντονο ηλιακό φως τα φυτά αναπτύσσονται εύκολα, ενώ αντίθετα μέσα στα πυκνά δάση πρέπει να μετακινούν συνεχώς τα φύλλα τους ώστε να τα εκθέτουν όσο γίνεται περισσότερο στις ακτίνες του Ήλιου. Τα φυτά βέβαια χρειάζονται εκτός από φως, το νερό και θρεπτικά συστατικά που αντλούν από το έδαφος με τις ρίζες τους.
Σε σύγκριση με τα ζώα, σε εξελικτική και γεωλογική κλίμακα, τα φυτά θεωρούνται πιο επιτυχημένα αφού η μέση διάρκεια παρουσίας των φυτικών ειδών στον πλανήτη είναι πολλαπλάσια αυτής των ζωικών ειδών. Οι πιο ηλικιωμένοι ζωντανοί οργανισμοί του κόσμου φυτρώνουν 3.000 μέτρα πάνω από τα Λευκά Όρη στην Καλιφόρνια και είναι τα πεύκα Bristle Cone, 4.000 ετών. Ο επονομαζόμενος «Μαθουσάλας» έχει ηλικία 4.723 ετών. Ο Μαθουσάλας ήταν ήδη άνω των 2.000 ετών όταν χτίστηκε ο Παρθενώνας, άνω των 1.000 ετών όταν καταστράφηκε ο Μινωικός πολιτισμός και ήταν ένα νεαρό δένδρο ενός ή δύο αιώνων όταν ο homo sapiensέχτιζε τις πρώτες λίθινες κατασκευές! Το ρεκόρ όμως κατέχει οι θάμνος creosote, είναι ο αρχαιότερος οργανισμός πάνω στη Γη και ζει στην έρημο της Καλιφόρνια. Ένας από αυτούς τους μικρούς θάμνους διαπιστώθηκε ότι είναι 12.000 ετών! Όσο πιο αντίξοες είναι οι περιβαλλοντικές συνθήκες μέσα στις οποίες αναπτύσσονται τα φυτά, τόσο πιο μακρόβια και ανθεκτικά γίνονται!
Τόσο τα ζώα όσο και τα φυτά τρέφονται με πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπίδια, βιταμίνες ανόργανα στοιχεία και νερό. Η βασική διαφορά είναι ότι τα φυτά παρασκευάζουν την τροφή τους από απλούστερα ανόργανα μόρια της φύσης. Αντίθετα τα ζώα παίρνουν την τροφή τους έτοιμη τρώγοντας τα φυτά η άλλα ζώα που τρέφονται με φυτά. Τα φυτά επομένως είναι το θεμέλιο της φυσικής ζωής οι παραγωγοί της πρωτογενούς τροφής, ενώ τα ζώα οι καταναλωτές. Με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης τα φυτά δεσμεύουν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, νερό και ανόργανα στοιχεία από το έδαφος και ενέργεια από το ηλιακό φως. Και τελικά δημιουργούν καλής ποιότητας τροφή -προσφέρουν απλόχερα την ίδια τους την ύπαρξη – που την εκμεταλλεύεται όλη η βιόσφαιρα. Αποτέλεσμα της πολύτιμης αυτής επεξεργασίας είναι και η παραγωγή οξυγόνου.
Το γεγονός ότι τα φυτά χωρίζονται σε αρσενικά και θηλυκά έγινε αντιληπτό από την επιστήμη μόνο προς τα τέλη του 17ου αιώνα αν και ο Ηρόδοτος από το 500 π .Χ. είχε αναφέρει ότι οι Βαβυλώνιοι ξεχώριζαν τις φοινικιές σε δυο είδη και έριχναν τη γύρη της μιας στα άνθη της άλλης για να εξασφαλίσουν καρπό.
Ο Γερμανός Ρ. Τ. Καμεράριους ήταν ο πρώτος βοτανολόγος που απέδειξε πως η γύρη είναι απαραίτητη για τη γονιμοποίηση και το σχηματισμό του σπόρου. Η θεωρία του πως τα φυτά διαφοροποιούνται σε αρσενικά και θηλυκά προκάλεσε τότε τη γενική κατάπληξη. Θεωρήθηκε η τολμηρότερη και πιο παράξενη ιδέα που βγήκε ποτέ από το μυαλό ενός ποιητή. Ακολούθησε μια φλογερή διαμάχη που διάρκεσε σχεδόν μια γενιά, προτού γίνει τελικά αποδεκτό, ότι και τα φυτά διαθέτουν όντως όργανα αναπαραγωγής.
Είναι πραγματικά θαυμαστό πως μπορούν εσκεμμένα τα φυτά να βρίσκουν τους πιο πολύπλοκους τρόπους για να εξαπλωθεί το είδος τους. Πώς το λυκόπορδο περιμένει να το πατήσουν για να πετάξει ένα σύννεφο μικροσκοπικούς σπόρους που θα μεταφέρει ο άνεμος. Πώς το σφεντάμι πετάει ελικοφόρους σπόρους που χάνονται με μια περαστική αύρα, πως τα καρποφόρα δένδρα ξελογιάζουν τα πουλιά τα ζώα και τον άνθρωπο, πείθοντας τους να μεταφέρουν τους σπόρους τους μακριά, όμορφα συσκευασμένους σε θρεπτικό λίπασμα. Πώς τα νούφαρα και οι φτέρες αναπαράγουν μικροσκοπικά αλλά τέλεια φυτά στην επιφάνεια των φύλλων τους.
Κόκκοι γύρης σκορπίζονται κατά εκατομμύρια την άνοιξη με προορισμό τα στίγματα των άλλων λουλουδιών και με σκοπό την γονιμοποίηση. Επειδή όμως η γύρη διατίθεται σε μεγάλες ποσότητες και διανέμεται ομαδικά, αυτή και τα είδη από όπου προέρχεται θεωρούνται αρσενικά. Τα δε στίγματα είναι οι θηλυκοί αποδέκτες. Τα φυτά είναι συνήθως ερμαφρόδιτα. Ωστόσο, αποφεύγουν όσο γίνεται την αυτογονιμοποίηση.
Στο γρασίδι και τα δημητριακά η γονιμοποίηση εξασφαλίζεται από τον άνεμο, όμως τα περισσότερα φυτά αλληλο-γονιμοποιούνται με τη βοήθεια των πουλιών και των εντόμων. Τα άνθη είναι τα γεννητικά όργανα του φυτού. Όπως και τα ζώα, τα λουλούδια βγάζουν μια δυνατή και ελκυστική μυρωδιά όταν είναι έτοιμα να ζευγαρώσουν. Αυτή η μυρωδιά κάνει ένα πλήθος μέλισσες, πουλιά και πεταλούδες να παίρνουν μέρος σε μια οργιαστική τελετουργία γονιμοποίησης.
Όταν ένα φυτό είναι έτοιμο να γονιμοποιηθεί, το άνθος θερμαίνεται. Εξ αιτίας μάλιστα αυτής της υψηλής θερμοκρασίας, η γύρη των περισσότερων φυτών είναι τόσο εύφλεκτη που όταν πέσει πάνω σε μια καυτή επιφάνεια ανάβει το ίδιο γρήγορα με την πυρίτιδα!
Τα Φυτά Αντιλαμβάνονται τον Κόσμο
λουλούδια ήλιος 1Συνήθως τείνουμε να θεωρούμε τα φυτά ως υποδεέστερους οργανισμούς, εφόσον θεωρούνται απλούστεροι των ζώων. Ωστόσο, σε κυτταρικό επίπεδο διαπιστώνουμε πως οι ομοιότητες υπερισχύουν των διαφορών και ότι τελικά τα φυτά δεν είναι λιγότερο περίπλοκα από τα ζώα, είναι απλά διαφορετικά.
Επιπλέον, διαθέτουν όλες εκείνες τις βιολογικές ιδιότητες που χαρακτηρίζουν τη συμπεριφορά. Αντιλαμβάνονται και μετρούν το περιβάλλον, το καταγράφουν και ανταποκρίνονται στα διαφορετικά ερεθίσματα. Ρυθμίζουν τη χημική σύσταση αφενός στο εσωτερικό του σώματός τους και αφετέρου επηρεάζουν τη χημική σύσταση του περιβάλλοντός τους. Τρέφονται με τρόπο αυτάρκη, επιδίδονται σε κυτταρικό μεταβολισμό, αναπτύσσονται, διαφοροποιούνται, αναπαράγονται. Όσο για την προφανή έλλειψη κίνησης, είναι αλήθεια ότι δεν σηκώνονται να φύγουν όταν «τα δουν σκούρα», απλώς αλλάζουν ιδιότητες ώστε να αντεπεξέλθουν. Εν κατακλείδι, ακόμη και η κίνηση αυτή καθεαυτή δε λείπει από τα φυτά και ενώ τα εξυπηρετεί πλήρως, εμείς δεν την βλέπουμε γιατί έχουμε συνηθίσει σε ταχύτερες κινήσεις.
Αν και τα φυτά δεν διαθέτουν εγκέφαλο, εν τούτοις η ανάπτυξη και η συμπεριφορά τους κάθε άλλο παρά ασυντόνιστη είναι. Αντιλαμβάνονται το περιβάλλον, το φως ως ένταση ή ποιότητα, το άγγιγμα, τη θερμοκρασία, την υγρασία, τη θέση τους στον χώρο, μετρούν τον χρόνο, αντιλαμβάνονται χημικές ουσίες στην ατμόσφαιρα και «συνομιλούν» με τους γείτονες τους. Την πληροφορία που λαμβάνουν από το περιβάλλον την επεξεργάζονται, την αξιολογούν και ρυθμίζουν αναλόγως την ανάπτυξη και την συμπεριφορά τους με τρόπο ευφυή όπως τα ζώα. Αν δεν είχαν αισθητήρια όργανα τα φυτά και ένα μέσο για να αναμεταδίδουν και να επεξεργάζονται τα στοιχεία στη δική τους γλώσσα και τη μνήμη, η εξαφάνιση τους θα ήταν αναπόφευκτη.
Αντιδρούν στο άγγιγμα: Τα φυτά είναι «ντροπαλά». Μόλις τα αγγίζουμε «ανατριχιάζουν». Το σαρκοφάγο φυτό κλείνει την παγίδα του, η μιμόζα αναδιπλώνει τα φύλλα της, η τσουκνίδα σπάει τα τριχίδια της προκαλώντας μας ερεθισμό.
Στη δεκαετία του 1960, ο βιολόγος J. Β. Sanderson έκανε πολλά πειράματα με φυτά τα οποία σύνδεσε με ηλεκτρόδια με σκοπό να καταγράψει τυχόν ηλεκτρική δραστηριότητα. Ανακάλυψε ότι σε διάφορες καταστάσεις δημιουργείτο ένα κύμα ηλεκτρικής δραστηριότητας σχεδόν ταυτόσημο με τα νευρικά ερεθίσματα που παράγονται στους νευρώνες των ζώων. Σήμερα, με τον υπερσύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό, οι φυσιολόγοι των φυτών επιβεβαίωσαν τις ανακαλύψεις του Sanderson και ανακαλύπτουν τις μοριακές και κυτταρικές αιτίες για την ικανότητα πολλών φυτών να ανταποκρίνονται στο άγγιγμα.
Βλέπουν τα χρώματα: Μπορούμε να μιλάμε για όραση στα φυτά; Με μία έννοια ναι, γιατί τα φυτά δεν ξεχωρίζουν μόνο την ένταση του φωτός, αλλά -μέσω των χρωστικών ουσιών τους αντιλαμβάνονται ακόμα και τις αποχρώσεις του φωτός. Οι χρωστικές ουσίες είναι δύο ειδών: τα φυτοχρώματα, ευαίσθητα στις αποχρώσεις του κόκκινου και τα κρυπτοχρώματα που ευαισθητοποιούνται στο μπλε και στα γειτονικά του υπεριώδη.
Αισθάνονται τη γεύση με τις ρίζες: Η γεύση είναι πολύτιμος σύμμαχος των φυτών. Οι ρίζες είναι εκείνες που αναπτύσσουν τη γεύση. Τα φυτά αναπτύσσουν εξαιρετικές τεχνικές, που σχετίζονται με τη γεύση ώστε να αντιμετωπίσουν ανεπιθύμητες ουσίες στο έδαφος η τις επιθέσεις εντόμων.
Η οσμή λειτουργεί ως συναγερμός: Όταν τα φυτά βρίσκονται σε κίνδυνο, ένας αθόρυβος συναγερμός κτυπάει, μεταφέροντας αόρατα μηνύματα μέσω του αέρα. Το σήμα κινδύνου μεταφέρεται μέσω του αιθυλενίου, ενός πτητικού συστατικού που συνοδεύει την ωρίμανση των φρούτων και αναβλύζει από τους ερεθισμένους ή πληγωμένους ιστούς πολλών φυτών. Ενεργοποιούνται έτσι συνθέσεις αμυντικών ουσιών, τόσο στα φυτά που έχουν δεχτεί την επίθεση όσο και στα γειτονικά που αισθάνονται το αιθυλένιο.
Τα φυτά συντονίζονται με τη μουσική: Λέγεται πως ο Θεός Κρίσνα, μαζί με τον Σίβα και τον Βράχμα της Ινδικής Θεϊκής τριάδας, χρησιμοποιούσαν τη μουσική για να επισπεύσουν την ανάπτυξη της όμορφης χλόης στο Κουντζαβάν του Βρινταβάν, μιας πόλης ονομαστής για τους άγιους μουσικούς της. Πολύ αργότερα ο Μιάν Τάν Σέν, ένας από τους σοφούς της αυλής του Μογγόλου αυτοκράτορα λέγεται πως έκανε θαύματα με το τραγούδι του, έφερνε τη βροχή, άναβε τις λυχνίες του λαδιού ή αναζωογονούσε τα φυτά και τα έκανε να ανθίζουν, ψάλλοντας απλώς ευλαβικά τραγούδια ή ragas.
Η θελκτική αυτή ιδέα επιβεβαιώνεται με αμέτρητα πειράματα που έχουν διεξαχθεί σχετικά με την επιρροή των ήχων και της μουσικής στα φυτά. Οι πρωτοπόροι ερευνητές Peter Tompkins και Christopher Bird, στο περιβόητο έργο τους «Η Μυστική Ζωή των Φυτών» περιγράφουν με λεπτομέρειες πειράματα που έγιναν στην Ινδία, στον Καναδά και στις Η.Π.Α. στα οποία ανακαλύφθηκε ότι τα φυτά φυτρώνουν και αναπτύσσονται γρηγορότερα, ή παράγουν περισσότερους καρπούς, υπό την παρουσία συγκεκριμένων ήχων. Οι ήχοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ποικίλα ινδικά μουσικά ragas (εκπεμπόμενα από μεγάφωνα πάνω από ορυζώνες), κλασσική μουσική, (η Γαλάζια Ραψωδία, επαναλαμβανόμενα παιγμένη όλη μέρα και όλη νύχτα), ροκ και τζάζ μουσική, αλλά και ήχοι συνεχείς σε υψηλούς τόνους με αυξανόμενη ένταση που ακούγονταν για μισή ώρα κατά την αυγή.
Αν θελήσουμε να προχωρήσουμε περισσότερο, ανακαλύπτουμε καταγραφές που ισχυρίζονται ότι ακόμα και τα ίδια τα δέντρα παίζουν μουσική! Ο ποιητής και στοχαστής του 5ου αιώνα, Martianus Capella, μας μιλά για το άλσος του Απόλλωνα στην Κύρα κοντά στους Δελφούς, όπου «μια γλυκιά μουσική έβγαινε από τα δέντρα, μια υπέροχη μελωδία που γεννιόταν από την επαφή τους, καθώς το αεράκι ψιθύριζε ανάμεσα τους. Τα ψηλά, τα μεσαία και τα χαμηλά κλαδιά, παρήγαγαν τα βασικά διαστήματα της οκτάβας, πέμπτες, τετάρτες, και ολόκληρους τόνους, κι έτσι σκόρπαγαν στο τοπίο μια μελωδική αρμονία, τη μυστική μουσική και τα τραγούδια των θεών…»
Εκμεταλλευόμενος τη μυστηριώδη σοφία της φύσης- ίσως επηρεασμένος από τις ιατρικές γνώσεις του Παράκελσου για τον οποίο κάθε θεραπευτικό φυτό ενσωμάτωνε τις επιρροές ενός συγκεκριμένου άστρου- ο σοφός Giovani Battista de la Porta, έγραφε ότι όλες οι ασθένειες μπορούν να θεραπευτούν με τη μουσική, αν η μουσική παιχτεί με μουσικά όργανα τα οποία είναι κατασκευασμένα από τους μίσχους ή το ξύλο των φυτών που έχουν τις ανάλογες θεραπευτικές ιδιότητες!
Ας μην ξεχνάμε ότι το ξύλο είναι δονητικό υλικό, το οποίο παράγει αρμονικούς συντονισμούς με κάθε δόνηση, γι’ αυτό και είναι το βασικό υλικό από το οποίο κατασκευάζονται τα περισσότερα μουσικά όργανα (π.χ. βιολιά και βιόλες, λαγούτα, κιθάρες, φλάουτα, φλογέρες, πιάνα, κ.α).
Αλληλεπίδραση Ανθρώπου και Φυτών
γυναίκα δάσος συναισθήματαΜια δύναμη ζωής, η κοσμική ενέργεια που περιβάλλει όλα τα ζωντανά όντα μοιράζεται ανάμεσα σε φυτά, ζώα και ανθρώπους. Αυτή η αδιάσπαστη ενότητα καθιστά δυνατή μία αμοιβαία ευαισθησία, που επιτρέπει σε φυτά και ανθρώπους να επικοινωνούν μεταξύ τους.
Όσο παράξενο και αν ακούγεται έχει υποστηριχτεί ότι τα φυτά έχουν τη δυνατότητα να αντιλαμβάνονται τις ανθρώπινες σκέψεις και να αντιδρούν πριν από μια συγκεκριμένη πράξη. Π.χ. σκέπτομαι να κόψω το φύλλο του φυτού και αμέσως ανιχνεύεται μια βίαιη αντίδραση στους μετρητές των ειδικών αισθητήρων που έχουν τοποθετηθεί πάνω του. Δηλαδή τα φυτά εκπέμπουν ακτινοβολίες αλλά ταυτόχρονα συλλαμβάνουν και τις ακτινοβολίες που εκπέμπουν οι άνθρωποι.
Ο Αμερικανός καλλιεργητής, Λ Μπέρμανκ, θεωρείται μοναδικός γιατί πρόσφερε πολλά εντυπωσιακά καινούργια φυτά. Δημιούργησε δε αυτά τα θαυμάσια φυτά με υπομονετική έρευνα και δίχως προκαταλήψεις. Ο ίδιος το 1906 έγραψε: «Το πιο ξεροκέφαλο ζωντανό πράγμα σ αυτό τον κόσμο, το πιο δύσκολο ν αλλάξει, είναι το φυτό που απέκτησε ορισμένες έξεις». Όταν ήθελε να μεγαλώσουν τα φυτά του με κάποιον ιδιαίτερο και ασυνήθιστο τρόπο, γονάτιζε και τους μιλούσε. Ανέφερε πως τα φυτά έχουν πάνω από είκοσι αισθητήριες αντιλήψεις τις οποίες όμως δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε. Η δύναμη της αγάπης του Μπέρμπανγκ έγινε ένα είδος απαλής διατροφής που έκανε όλα τα φυτά να μεγαλώνουν καλύτερα και να βγάζουν περισσότερους καρπούς. Σε όλα τα πειράματα του κέρδιζε την εμπιστοσύνη των φυτών, ζητούσε τη βοήθεια τους και τα διαβεβαίωνε πως έτρεφε μεγάλο σεβασμό και αγάπη για τις ζωές τους.
Σε μια διάλεξη του ανέφερε: « Για τη μελέτη οποιουδήποτε παγκόσμιου και παντοτινού νόμου της φύσης, μάς είναι απαραίτητες ορισμένες συνθήκες για να μπορέσουμε να γίνουμε οι διερμηνείς της φύσης. Προκαθορισμένες ιδέες και δόγματα καθώς και προσωπικές προκαταλήψεις και μεροληψίες πρέπει να παραμεριστούν. Ας ακούμε υπομονετικά, ήσυχα και προσεχτικά ένα-ένα τα μαθήματα που έχει να μας παραδώσει η Μητέρα Φύση. Προσφέρει τις αλήθειες της μόνο σε εκείνους που ξέρουν να περιμένουν και να δέχονται. Αν δεχτούμε αυτές τις αλήθειες όπου και αν οδηγούν, τότε θα εναρμονιστούμε με ολόκληρο το σύμπαν. Επιτέλους ο άνθρωπος βρήκε ένα σταθερό θεμέλιο για την επιστήμη από τη στιγμή που ανακάλυψε ότι αποτελεί μέρος ενός σύμπαντος που έχει μια αιώνια αστάθεια σε σχήμα και μια αιώνια σταθερότητα σε ουσία».
Οι Θεραπευτικές Δυνάμεις των Φυτών
βάμμα από βόταναΤα φυτά εκπέμπουν ενέργεια ευεργετική για τον άνθρωπο. Οι Ινδιάνοι γνώριζαν καλά αυτό το γεγονός. Σε στιγμές ανάγκης κατέφευγαν στα δάση. Με τα χέρια τους απλωμένα ακουμπούσαν τις πλάτες τους πάνω σε ένα δένδρο για να αναζωογονηθούν από τη δύναμη του. Το δένδρο γινόταν μια προέκταση του εαυτού τους.
Αυτή η θεραπευτική επίδραση των φυτών έγινε αντιληπτή από τους ανθρώπους και διαμορφώθηκαν ολόκληρα θεραπευτικά συστήματα βασισμένα στη χρήση τους, όπως για παράδειγμα η Αγουρβέδα. Στην πορεία των αιώνων διαμορφώθηκαν ποικίλες μέθοδοι αποτελεσματικής θεραπείας με τη βοήθεια των φυτών.
Ο Παράκελσος απέκτησε πολλές από τις απέραντες γνώσεις του γύρω από τις θεραπευτικές δυνάμεις των φυτών από τα κείμενα παλαιότερων σοφών της Ανατολής και βοτανολόγων, αλλά βασική του πηγή ήταν η ίδια η Φύση. Σύμφωνα με τη θεωρία του για «τις συμπαθητικές ομοιότητες», κάθε τι που αναπτύσσεται αποκαλύπτει με τη δομή, το σχήμα, το χρώμα και τη μυρωδιά του την ιδιαίτερη χρησιμότητα του για τον άνθρωπο. Πρότεινε στους γιατρούς να κάθονται ήρεμα σ’ ένα λιβάδι και να παρακολουθούν πώς «οι ανθοί ακολουθούν την κίνηση των πλανητών, ανοίγοντας τα πέταλά τους ανάλογα με τα φάσεις της Σελήνης, τον κύκλο του Ήλιου η αντιδρώντας σε μακρινά αστέρια».
Ένας σύγχρονος οπαδός του Παράκελσου που μελέτησε εκτεταμένα τα φυτά και τα βότανα υπήρξε ο Άγγλος Ε. Μπαχ, ο οποίος ανέπτυξε μια ολόκληρη θεραπευτική μεθοδολογία με τα περίφημα ανθοϊάματα. Όπως ο Παράκλεσος και ο Γκαίτε, έτσι και ο Μπαχ πίστευε ότι ο άνθρωπος αποκτούσε αληθινές γνώσεις αξιοποιώντας την ικανότητα του να αντιλαμβάνεται τις φυσικές, απλές αλήθειες της ζωής. Ο Παράκελσος έλεγε πως όσο περισσότερο εμβαθύνει κανείς τόσο καταλαβαίνει την απλότητα της πλάσης και συμβούλευε τους γιατρούς να ψάχνουν μέσα τους για την πνευματική διαίσθηση που θα τους οδηγούσε στην κατανόηση και αναγνώριση των ενεργειών των φυτών. Ακολουθώντας αυτή την συμβουλή ο Μπαχ άρχισε να ερευνά την αγγλική ύπαιθρο και τα ουαλικά βουνά, ψάχνοντας για αγριολούλουδα και έχοντας τη βεβαιότητα πως έκρυβαν το μυστικό της θεραπείας των ψυχικών και των σωματικών παθήσεων του ανθρώπου, σίγουρος ότι τα αίτια της ασθένειας είναι διαταραχές του πνεύματος.
Ο Παράκελσος όπως και ο Μπαχ πίστευαν πως κάθε τι ζωντανό ακτινοβολεί φως και αντιλήφθηκε ότι τα φυτά με τις υψηλές δονήσεις τους θα μπορούσαν να ανεβάσουν τις εξασθενημένες ανθρώπινες δονήσεις. Ο Μπαχ παρουσίαζε τα φάρμακα του με όμορφη μουσική, με σειρές χρωμάτων ή με κάθε τι που δημιουργεί έμπνευση. Μέθοδός του δεν ήταν να επιτίθεται στην ασθένεια, αλλά να πλημμυρίζει το σώμα με όμορφες δονήσεις από αγριόχορτα και αγριολούλουδα, μπροστά στα οποία «η αρρώστια έλιωνε σαν το χιόνι στη λιακάδα»
Υπάρχουν σήμερα ορισμένοι οίκοι ευγηρίας όπου οι ηλικιωμένοι υποβάλλονται σε αγωγή όχι με φάρμακα αλλά με δονήσεις από λουλούδια. Μυρίζουν συγκεκριμένους ανθούς ορισμένα λεπτά κάθε μέρα. Η θεραπεία τους περιλαμβάνει εκτός από τη μουσική και το μαγνητοφωνημένο ήχο της θάλασσας.
Αξίζει επίσης να σημειώσουμε τις ευεργετικές ιδιότητες των Φυτικών Ελαίων. Από τη στιγμή που απομονώθηκαν και συμπυκνώθηκαν, ορισμένες από αυτές τις ουσίες αποδείχτηκαν πολύ αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση πολλών καταστάσεων. Τα φυτικά έλαια είναι εξαιρετικά και χρησιμοποιούνται, τόσο σαν καλλυντικά, όσο και ως τονωτικά του οργανισμού.
Παρόλη όμως την μακρόχρονη σχέση ανάμεσα στο ανθρώπινο και το φυτικό βασίλειο, στις αρχές του αιώνα μας άρχισε να εγκαταλείπεται η βοτανο-θεραπεία η οποία αντικαταστάθηκε με χημικά παρασκευάσματα.
Μια νέα εποχή όμως ανατέλλει σήμερα και η επιστήμη αποδέχεται τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων. Δεν αμφισβητείται, πλέον, η πατροπαράδοτη πρακτική εμπειρία, αλλά αντίθετα αναγνωρίζει την ανάγκη να καταφύγουμε στα βότανα και τις θεραπευτικές ιδιότητές τους, για να απαλλαγούμε από τις παρενέργειες των φαρμάκων. Γίνεται πια επιτακτική η ανάγκη να σωθεί η παράδοση και να μπει ξανά στην καθημερινή μας ζωή. Το ζήτημα της σχέσης του λαϊκού ανθρώπου με τη Φύση, ιδιαίτερα μάλιστα με τον φυτικό κόσμο, είναι μεγάλο και πολυσυζητημένο. Ιδιαίτερα δε στον λαό μας, τα δένδρα, τα φυτά και τα άνθη έχουν εισαχθεί στο σύστημα της λαϊκής λατρευτικής παράδοσής του, με πολλά και χαρακτηριστικά έθιμα. Αξίζει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο και η παρουσία των περίφημων «Βικογιατρών» στην Ήπειρο των οποίων η παρουσία σφράγισε για τεράστια παράδοση πάνω σε αυτόν τον τομέα.
Στην Ελλάδα φυτρώνουν περισσότερα από 4.000 βότανα και μάλιστα θεωρούνται τα καλύτερα στον κόσμο. Τσουκνίδα, μέντα, χαμομήλι, βασιλικός, δενδρολίβανο, φλαμούρι, ραδίκι, ρίγανη, σκόρδο, τσάι του βουνού, φασκόμηλο σεμνά, ταπεινά φυτά της φύσης αλλά γεμάτα δύναμη να θεραπεύσουν ένα σωρό παθήσεις. Διάσπαρτοι στίχοι σε δημοτικά τραγούδια, αναφέρονται στα φαρμακευτικά φυτά της εθνικής μας χλωρίδας. Συχνά οι στίχοι αναφέρονται σε «βοτάνια» ή «γιατρικά». Κείμενα με αναφορές στη λαϊκή θεραπευτική συναντάμε και στα έργα των δύο κορυφαίων πεζογράφων μας, του Βιζυηνού και του Παπαδιαμάντη στου οποίου το έργο «Φόνισσα», εκτός από το μεταφυσικό υπάρχει και πολύ φυσικό στοιχείο, χειροπρακτικές δεξιότητες και βότανα:
Η Φραγκογιαννού «Με το καλάθιον υπό τον αγκώνα της αριστεράς χειρός εξήρχετο εις τους αγρούς, ανέβαινεν εις τα όρη, διέτρεχε φάραγγας, κοιλάδας και ρεύματα, έψαχνε να εύρη τα βότανα, όσα αυτή εγνώριζε -την αγριοκρομμύδα, τη δρακοντιά, το τρίμερο και άλλ’ ακόμη- τα έκοπτεν ή τα εξερρίζωνεν, εγέμιζε το καλάθιόν της κι επέστρεφε το βράδυ εις την οικίαν». Η Χαδούλα η Φράγκισσα ή Φραγκογιαννού, η γιάτρισσα και φόνισσα, γνώριζε πολλά ακόμα βότανα, το πολυτρίχι για τους πυρετούς των λεχώνων, ακόμα και το «παλληκαροβότανο» και το «στερφοβότανο»
Στη σημερινή μεταβατική εποχή μας, ο υλιστικός κόσμος που φυλακιστήκαμε είναι φορές που φαίνεται σκοτεινός, κενός κρύος και απογοητευτικός. Σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές ας ανοίξουμε τα μάτια της Ψυχής μας για να αισθανθούμε την απέραντη θεραπευτική θαλπωρή που ακτινοβολεί η εσωτερική φλόγα της Φύσης.
Μπορούμε να αφήσουμε την ύπαρξη μας δεκτική ώστε να προσεγγίσουμε το περιβάλλον με λεπτότερο και βαθύτερο τρόπο, με πολύ αγάπη, γαλήνια ψυχή και νοητική σιγή. Ίσως τότε ανοίξουν για μας οι πόρτες του μαγικού – ξωτικού βασιλείου που κινείται και υπάρχει πέρα από τα όρια της λογικής. Ίσως αποκτήσουμε την δυνατότητα ν’ αντιληφθούμε αυτές τις λαμπερές πολύχρωμες υπάρξεις με τα ρευστά φευγαλέα σχεδόν άυλα σώματα. Αν αφεθούμε στο απόκοσμο άγγιγμα τους μπορούν να μας μεταφέρουν στην μαγεία, στο όνειρο. Είναι μαγικό να αισθανθούμε ότι μέσα σε κάθε λουλούδι βρίσκεται και το σπιτάκι ενός ξωτικού. Είναι οι αθέατοι καλλιτέχνες που διαλέγουν τα λουλουδένια χρώματα ώστε να βρίσκονται σε τέλεια αρμονία με τις αποχρώσεις του πράσινου, του γαλάζιου, του καφέ…. Τα ξωτικά πλάσματα της άλλης πλευράς μαζεύονται και χορεύουν ανέμελους ζωηρούς, κραδασμικούς χορούς που εμποτίζουν με χαρά τον πλανήτη.
Αυτά τα μαγικά πλάσματα χρειάζονται από μας αγάπη και σεβασμό. Αν καταφέρουμε να αποκτήσουμε ξανά την επαφή μαζί τους, βοηθάμε τη θεραπευτική διαδικασία τόσο των εαυτών μας όσο και της ίδιας της Γης. Αυτή είναι η αληθινή προσέγγιση της φράσης- όταν ο κόσμος των ανθρώπων ταιριάξει με τον κόσμο της φύσης ο κόσμος θα ξαναγίνει όμορφος.
Με δεκτική διάθεση, μπορούμε όταν βρεθούμε στη Φύση να ξαπλώσουμε χαλαροί πάνω στο πράσινο χαλί της να κοιτάξουμε ένα φυτό που μας εμπνέει και με τη θέλησή μας να γίνουμε ένα με το φυτό, να γίνουμε κομμάτι του, να νιώσουμε τη ζωή που αγωνίζεται να βγει στο φως, να μοιραστούμε τις ταπεινές φιλοδοξίες του και να χαιρόμαστε με κάθε φύλλο που μεγαλώνει. Να αφεθούμε να νιώσουμε τον άνεμο να μας χαϊδεύει και το φως να πέφτει λυτρωτικά επάνω μας. Και εμείς άλλωστε όντα φωτός είμαστε που μαγευόμαστε από την απέραντη ομορφιά και την σοφία του κόσμου που η φύση με τόση αγάπη δημιούργησε για μας.
Μ. Μ.
Πηγές:
Peter Tomkins-Christofer Bird, ΜυστικήΖωή των Φυτών, Εκδόσεις Χατζηνικολή.
Θεόφραστος Παράκελσος, Εκδόσεις Ιάμβλιχος.
Γ. Μανέτας, Τι θα Έβλεπε η Αλίκη στη Χώρα των Φυτών, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
Max Heindel, Η Ροδοσταυρική Κοσμοθεωρία, Εκδόσεις Ιάμβλιχος.
David Atenbourough, The Private Life of Plants, Ντοκυμανταίρ BBC.
Σοφία Μακράκη, Διαλέξτε το Λουλούδι που Ταιριάζει στην Ευχή σας, Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος.
John Van Mater, Our Intelligent Companions, the Plants, Theosophical University Pres.
Η Ιστορία των Βοτάνων και η Θεραπευτική τους Χρήση, Περιοδικό e-zine.
Οι πέντε αισθήσεις των φυτών
www.metafysiko.gr
www.backstate.gr
ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΟΝΑΝΕ ΟΤΑΝ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ
ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΦΥΤΩΝ!
Ikebana: Η ανθοδετική τέχνη της Ιαπωνίας
FOOD TODAY 09/2003 Φυτικά έλαια – τα νέα λειτουργικά τρόφιμα
γιατροσόφια Ελλάδας
«Για ιδέστε τον αμάραντο…»

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2013/09/to- ... z2tBCdt9Ca

ωραιο θεμα!!

http://enallaktikidrasi.com/2013/12/ta- ... kai-geysi/

http://enallaktikidrasi.com/2013/10/ta- ... taparnisi/

http://enallaktikidrasi.com/2013/09/to- ... ton-fyton/

Αρκετά ενδιαφέρον αλλα το βιντεο είναι για γέλια!

[justify]Οι χορτοφάγοι θα πρέπει ίσως να αναθεωρήσουν μερικά πράγματα σχετικά με τις διατροφικές τους πρακτικές, σύμφωνα με πορίσματα νέων μελετών που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και αφορούν την «ευφυΐα» των φυτών, την ικανότητά τους να «ακούνε» και να παράγουν ήχους.
Όπως δείχνουν οι έρευνες της βιολόγου δρ. Monica Gagliano και του ειδικού σε ζητήματα εμβιομηχανικής δρ. Rob Malkin, τα φυτά όχι μόνο έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τους ήχους του περιβάλλοντός τους, αλλά και να παράγουν «θορύβους».
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι ακόμη νωρίς για να αποφανθούν με βεβαιότητα αν αυτούς τους ήχους και θορύβους τους παράγουν σκόπιμα, ωστόσο είναι βάσιμες οι υποψίες τους ότι αυτές οι συμπεριφορές των φυτών ενδέχεται να αποτελούν μέρος ενός ευρέος συστήματος ευφυΐας.
Παρακολουθήστε το βίντεο που ακολουθεί:

[yt][/yt]
Πηγή:iefimerida.gr[/justify]