Translation
SERISSA (SNOW ROSE)
-
Jean-Zac
Topic author - V.I.P
- Δημοσιεύσεις: 2571
- Εγγραφή: 21 Απρ 2010, 15:15
- Has thanked: 0
- Been thanked: 291 times
SERISSA (SNOW ROSE)
[JUSTIFY] Η οικογένεια στην οποία ανήκει είναι αυτή των Rubiaceae και έχει 4500 έως 5000 είδη. Η προέλευσή της είναι η Άπω Ανατολή και στην Ευρώπη εισήχθη το 1990 περίπου. Μορφολογικά χαρακτηρίζεται για τα μικρά φύλλα της ,πεισματάρα και το πράσινο χρώμα της ,πάντα πολύ φωτεινό, έχει τους τόνους του ανοικτού και του σκούρου. Σε κάποια είδη (χαρακτηριζόμενα ως οικιλόχρωμα) τα φύλλα δεν έχουν το ίδιο χρώμα αλλά αυτό το πράσινο διακόπτεται από γραμμώσεις λευκές ή κίτρινες που δίνουν ελκυστικά σχέδια. Θέλει προσοχή να ξέρουμε την χώρα προέλευσή της αν είναι η Κίνα ή Ιαπωνία .Στην πρώτη περίπτωση δεν αντέχουν πολύ το κρύο ( κάτω από 8-10 βαθμούς Κελσίου) και έτσι θα πρέπει να την έχουμε μέσα στο σπίτι ,ενώ στην δεύτερη περίπτωση (από Ιαπωνία) αντέχουν τις κλιματολογικές συνθήκες και το κρύο. Λόγω της ιδιομορφίας της ενδείκνυται για μπονσάι γιατί μπορούμε να φτιάξουμε όμορφα και διακοσμητικά φυτά.. Είναι ιδανική για τους αρχάριους γιατί είναι εύκολη στις εργασίες ,αντέχει και προσαρμόζεται εύκολα σε κάθε στυλ. Οι Κινέζοι συχνά την πλαισιώνουν με πέτρες, αγαλματάκια ,παγόδες και σχηματίζουν ένα γραφικό τοπίο . Παράγεται κατά βάση από μόσχευμα, παραφυάδα Οι επιλογές είναι δύο. Αυτή από το κλαδί του τέλους Αυγούστου ή το κλαδί της άνοιξης Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ένα μεγαλύτερο μέγεθος του κορμού ,είναι πιο ανθεκτικό και τα βλαστάρια το έχουν μήκος 15-20 cm.
Σε αυτά τα βλαστάρια κόβουμε την κορυφή και το κάτω σκληρό μέρος. και τα βάζουμε στο χώμα υπό γωνία. Το ιδανικό μείγμα είναι 80% acadama και 20% πυριτίου-αλουμινίου, ενώ στο βάθος του δοχείου βάζουμε 2-3 cm χαλίκι .Έτσι μακριά από τον ήλιο σε 2-3 βδομάδες τα μοσχεύματα θα ριζώσουν.. Τώρα εάν βρούμε σε κάποιο φυτώριο ένα τέτοιο είδος με κάποιο χρόνο στην πλάτη του αυτό θα είναι να καλό υλικό για να ξεκινήσουμε.
Όπως είδαμε το είδος που προέρχεται από την Κίνα (serissa Shangai) τους χειμερινούς μήνες πρέπει να είναι μέσα στο σπίτι ενώ η Ιαπωνική (Serissa japonica thunbergii) μπορούν να παραμείνουν έξω προσέχοντας μόνο τις ρίζες τους κατά τους πιο παγερούς μήνες. Και τα δύο είδη από την άνοιξη έως το καλοκαίρι τοποθετούνται έξω όχι όμως κάτω από τον ήλιο. Για το Κινέζικο είδος εσωτερικού χώρου μπορεί να ζήσει και με τεχνικό φως (με ειδικές λάμπες)
Τώρα όσον αφορά το πότισμα πρέπει να ξέρουμε την ανάγκη του κάθε φυτού .Γενικά αυτό το είδος χρειάζεται νερό αρκετό και συχνά τις ζεστές καλοκαιρινές περιόδους και όταν φυσά αέρας. Κατά την διάρκεια του υπόλοιπου έτους ποτίζουμε όταν το χώμα στεγνώσει κατά 60-70%.Για τις serissa εσωτερικού χώρου τον χειμώνα ψεκάζουμε συχνά το φύλλωμα και τοποθετούμε κάτω από την γλάστρα ένα δοχείο με αργιλώδες χαλίκι για να εξασφαλίσουμε μια σχετική υγρασία
Το κλάδεμα της Serissa δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα .Στα χοντρά κλαδιά γίνεται τον Μάρτιο-Απρίλιο .Την ίδια περίοδο γίνεται και ένα ξεδιάλεγμα στην ανάπτυξη των άλλων κλαδιών για να βγούνε νέα βλαστάρια διατηρώντας όμως υγειά τα ήδη υπάρχοντα και τα οποία θα πνιγόντουσαν χωρίς φως και αέρα. Όλα τα ξερά κλαδάκια τα αφαιρούμε συνεχώς κατά την διάρκεια του έτους .
Λόγω της αργής ανάπτυξης αυτού του είδους μπορεί τα κλαδάκια που φαίνονται λεπτά να είναι γερασμένα και εύθραυστα και γι’αυτό χρειάζεται προσοχή στο συρμάτωμα. και στο σημείο επαφής του κλαδιού με τον κορμό όταν θα πιέσουμε για να κάνουμε την πρώτη γωνία (κούρμπα). Η καλύτερη εποχή για το συρμάτωμα είναι η άνοιξη γιατί το ξύλο τότε είναι λιγότερο εύθραυστο. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός να συρματώνουμε κατά την διάρκεια όλου του έτους ,χωρίς να ξεχνάμε να αφαιρούμε το σύρμα μόλις αρχίζει να χαράζει τον φλοιό.
Για το κορφολόγημα διαχωρίζουμε τα είδη σε εσωτερικού και εξωτερικού χώρου Στην πρώτη περίπτωση τι Ιαπωνικό είδος βγάζει λουλούδι στην άκρη του ετήσιου βλαστού γι’αυτό θα πρέπει να περιμένουμε έως το τέλος της άνθησης και το κορφολόγημα θα γίνει σε 2 στάδια. Το πρώτο τον Ιούνιο μετά το τέλος της ανοιξιάτικης άνθησης και αρχές Οκτωβρίου μετά την φθινοπωρινή άνθηση. Αφήνοντας 2 ζεύγη φύλλων από κάθε νέο βλαστάρι. Το Κινέζικο είδος ανθίζει μία φορά στην άκρη του βλαστού αλλά αυτό επιμηκύνεται μέχρι να βγει το λουλούδι με αποτέλεσμα μία αργή και αδύναμη ανάπτυξη. Έτσι έως το τέλος Ιουνίου θα αφήσουμε μόνο ένα ζευγάρι φύλλα σε κάθε βλαστάρι. Θα χάσουμε το άνθισμα αλλά θα έχουμε μια πυκνή και πράσινη βλάστηση.
Η μεταφύτευση μας δίνει την ευκαιρία να κόψουμε τις νεκρές ρίζες ή αυτές που μεγάλωσαν πολύ, να αλλάξουμε το χώμα και την γλάστρα. Τα ενήλικα φυτά μεταφυτεύονται κάθε 3-4 χρόνια ενώ πιο συχνά γίνεται στα νεότερα φυτά κάθε 1-2 χρόνια. Η καλύτερη περίοδος είναι προς το τέλος της άνοιξης όταν η θερμοκρασία έχει σταθεροποιηθεί στους 15-20 βαθμούς. Ξεμπλέκουμε τις ρίζες και βγάζουμε το παλαιό χώμα. Αφού βάλαμε χαλίκι στο βάθος της γλάστρας τοποθετούμε το φυτό με ένα μείγμα 80% acadama και 20% πυριτίου-αλουμινίου. Μαζί με όλα αυτά κάνουμε και μία ελάττωση του φυλλώματος περίπου 1/3 για να ισορροπήσουμε την μείωση των ριζών.
Η λίπανση αρχίζει τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο (αποφεύγουμε του θερμούς μήνες και την περίοδο της άνθησης).Το είδος εσωτερικού χώρου λιπαίνεται και τον χειμώνα περίπου κάθε 45 ημέρες.[/JUSTIFY]
Σε αυτά τα βλαστάρια κόβουμε την κορυφή και το κάτω σκληρό μέρος. και τα βάζουμε στο χώμα υπό γωνία. Το ιδανικό μείγμα είναι 80% acadama και 20% πυριτίου-αλουμινίου, ενώ στο βάθος του δοχείου βάζουμε 2-3 cm χαλίκι .Έτσι μακριά από τον ήλιο σε 2-3 βδομάδες τα μοσχεύματα θα ριζώσουν.. Τώρα εάν βρούμε σε κάποιο φυτώριο ένα τέτοιο είδος με κάποιο χρόνο στην πλάτη του αυτό θα είναι να καλό υλικό για να ξεκινήσουμε.
Όπως είδαμε το είδος που προέρχεται από την Κίνα (serissa Shangai) τους χειμερινούς μήνες πρέπει να είναι μέσα στο σπίτι ενώ η Ιαπωνική (Serissa japonica thunbergii) μπορούν να παραμείνουν έξω προσέχοντας μόνο τις ρίζες τους κατά τους πιο παγερούς μήνες. Και τα δύο είδη από την άνοιξη έως το καλοκαίρι τοποθετούνται έξω όχι όμως κάτω από τον ήλιο. Για το Κινέζικο είδος εσωτερικού χώρου μπορεί να ζήσει και με τεχνικό φως (με ειδικές λάμπες)
Τώρα όσον αφορά το πότισμα πρέπει να ξέρουμε την ανάγκη του κάθε φυτού .Γενικά αυτό το είδος χρειάζεται νερό αρκετό και συχνά τις ζεστές καλοκαιρινές περιόδους και όταν φυσά αέρας. Κατά την διάρκεια του υπόλοιπου έτους ποτίζουμε όταν το χώμα στεγνώσει κατά 60-70%.Για τις serissa εσωτερικού χώρου τον χειμώνα ψεκάζουμε συχνά το φύλλωμα και τοποθετούμε κάτω από την γλάστρα ένα δοχείο με αργιλώδες χαλίκι για να εξασφαλίσουμε μια σχετική υγρασία
Το κλάδεμα της Serissa δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα .Στα χοντρά κλαδιά γίνεται τον Μάρτιο-Απρίλιο .Την ίδια περίοδο γίνεται και ένα ξεδιάλεγμα στην ανάπτυξη των άλλων κλαδιών για να βγούνε νέα βλαστάρια διατηρώντας όμως υγειά τα ήδη υπάρχοντα και τα οποία θα πνιγόντουσαν χωρίς φως και αέρα. Όλα τα ξερά κλαδάκια τα αφαιρούμε συνεχώς κατά την διάρκεια του έτους .
Λόγω της αργής ανάπτυξης αυτού του είδους μπορεί τα κλαδάκια που φαίνονται λεπτά να είναι γερασμένα και εύθραυστα και γι’αυτό χρειάζεται προσοχή στο συρμάτωμα. και στο σημείο επαφής του κλαδιού με τον κορμό όταν θα πιέσουμε για να κάνουμε την πρώτη γωνία (κούρμπα). Η καλύτερη εποχή για το συρμάτωμα είναι η άνοιξη γιατί το ξύλο τότε είναι λιγότερο εύθραυστο. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός να συρματώνουμε κατά την διάρκεια όλου του έτους ,χωρίς να ξεχνάμε να αφαιρούμε το σύρμα μόλις αρχίζει να χαράζει τον φλοιό.
Για το κορφολόγημα διαχωρίζουμε τα είδη σε εσωτερικού και εξωτερικού χώρου Στην πρώτη περίπτωση τι Ιαπωνικό είδος βγάζει λουλούδι στην άκρη του ετήσιου βλαστού γι’αυτό θα πρέπει να περιμένουμε έως το τέλος της άνθησης και το κορφολόγημα θα γίνει σε 2 στάδια. Το πρώτο τον Ιούνιο μετά το τέλος της ανοιξιάτικης άνθησης και αρχές Οκτωβρίου μετά την φθινοπωρινή άνθηση. Αφήνοντας 2 ζεύγη φύλλων από κάθε νέο βλαστάρι. Το Κινέζικο είδος ανθίζει μία φορά στην άκρη του βλαστού αλλά αυτό επιμηκύνεται μέχρι να βγει το λουλούδι με αποτέλεσμα μία αργή και αδύναμη ανάπτυξη. Έτσι έως το τέλος Ιουνίου θα αφήσουμε μόνο ένα ζευγάρι φύλλα σε κάθε βλαστάρι. Θα χάσουμε το άνθισμα αλλά θα έχουμε μια πυκνή και πράσινη βλάστηση.
Η μεταφύτευση μας δίνει την ευκαιρία να κόψουμε τις νεκρές ρίζες ή αυτές που μεγάλωσαν πολύ, να αλλάξουμε το χώμα και την γλάστρα. Τα ενήλικα φυτά μεταφυτεύονται κάθε 3-4 χρόνια ενώ πιο συχνά γίνεται στα νεότερα φυτά κάθε 1-2 χρόνια. Η καλύτερη περίοδος είναι προς το τέλος της άνοιξης όταν η θερμοκρασία έχει σταθεροποιηθεί στους 15-20 βαθμούς. Ξεμπλέκουμε τις ρίζες και βγάζουμε το παλαιό χώμα. Αφού βάλαμε χαλίκι στο βάθος της γλάστρας τοποθετούμε το φυτό με ένα μείγμα 80% acadama και 20% πυριτίου-αλουμινίου. Μαζί με όλα αυτά κάνουμε και μία ελάττωση του φυλλώματος περίπου 1/3 για να ισορροπήσουμε την μείωση των ριζών.
Η λίπανση αρχίζει τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο (αποφεύγουμε του θερμούς μήνες και την περίοδο της άνθησης).Το είδος εσωτερικού χώρου λιπαίνεται και τον χειμώνα περίπου κάθε 45 ημέρες.[/JUSTIFY]