Το ανέκδοτο της ημέρας!
-
Vasilhs
Topic author - Imperial

- Δημοσιεύσεις: 759
- Εγγραφή: 20 Ιαν 2010, 14:03
- Has thanked: 0
- Been thanked: 5 times
Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
Μπηκε κλεφτηs στο σπιτι συνταξιουχου και μεσα στο σκοταδι ανακατευει συρταρια και ντουλαπεs.
Με τον θορυβο ξυπνα ο γεροs και τρομαγμενοs φωναζει:
-εεεεεεεεεεεεπ, τι κανειs εκει;
-ψαχνω για χρηματα
-ααααα, ε κατσε ρε παλληκαρι μου να αναψω το φωs να ψαξουμε μαζι!
Με τον θορυβο ξυπνα ο γεροs και τρομαγμενοs φωναζει:
-εεεεεεεεεεεεπ, τι κανειs εκει;
-ψαχνω για χρηματα
-ααααα, ε κατσε ρε παλληκαρι μου να αναψω το φωs να ψαξουμε μαζι!
Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
dimitrisC έγραψε:Ταξί φτάνει σε μπλόκο.
-Αστυνομικίνα με τσιριχτή φωνή και υπεροπτικό ύφος Κάλαχαν:
«Σας παρακαλώ, κύριε, δεν μπορείτε να περάσετε από δω».
-Ταρίφας, με ατάραχο βλέμμα και φωνή μπασαδούρα:
«Γιατί μαντάμ, έχεις σφουγγαρίσει?!"
καλό αλλά φαλλοκρατικό!!!
-
DimItRisC
- Shohin

- Δημοσιεύσεις: 148
- Εγγραφή: 02 Ιαν 2011, 02:01
- Has thanked: 2 times
- Been thanked: 3 times
Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
Ένας τύπος χωρίς μαλλιά, πάει στο γιατρό:
- "Γιατρέ, τι μπορούμε να κάνουμε για την περίπτωσή μου;"
- "Κοιτάξτε, δεν είναι δα και τίποτα σοβαρό. Πάρτε αυτό το μπουκαλάκι και κάθε μέρα κάντε και από μια επάλειψη και θα σας βγουν μαλλιά,
αλλά ποτέ μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Παίρνει λοιπόν το μπουκαλάκι και αρχίζει τη θεραπεία. Μετά την πρώτη βδομάδα, κοιτάζεται στον καθρέπτη, αλλά πουθενά μαλλιά.
Απεναντίας, το κεφάλι του έχει μικρύνει λίγο κι έχει γίνει σαν ένα πεπόνι."
Παραξενεμένος ο τύπος, παίρνει τηλέφωνο τον γιατρό:
- "Γιατρέ, μαλλιά δεν έβγαλα, αλλά το κεφάλι μου έχει μικρύνει λίγο! Τι να κάνω;"
- "Κανένα πρόβλημα. Η θεραπεία πάει μια χαρά. Συνεχίστε κανονικά, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Περνάει η 2η βδομάδα, πάλι δεν έχει βγάλει ούτε μια τρίχα. Και το κεφάλι του έχει μικρύνει κι άλλο. Τώρα έχει γίνει σαν μεγάλο πορτοκάλι.
Έντρομος ο τύπος, παίρνει τον γιατρό τηλέφωνο:
- "Γιατρέ, πάλι ούτε μια τρίχα δεν έβγαλα και το κεφάλι μου έχει γίνει σαν πορτοκάλι!"
- "Θαυμάσια νέα. Η θεραπεία προχωράει αποτελεσματικότατα.
>Συνεχίστε, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Περνάει η 3η βδομάδα και ακόμα δεν είχε βγάλει ούτε μία τρίχα. Το κεφάλι του έχει γίνει σαν μπαλάκι του τένις. Ξανά ο τύπος τηλεφωνάει στο γιατρό:
- "Γιατρέ, το κεφάλι μου έχει γίνει σαν μπαλάκι του τένις και ούτε μια τρίχα δεν έχει επάνω!"
- "Μη στεναχωριέστε. Συνεχίστε, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Τι να κάνει ο τύπος, ήρθα που ήρθα ως εδώ ας συνεχίσω, σκέφτηκε.
Περνάει η 4η βδομάδα της θεραπείας του και το κεφάλι του πλέον έχει γίνει σαν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ!
- "Ας λέει ότι θέλει ο γιατρός", λέει ο τύπος, "θα διαβάσω τις οδηγίες!"
ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ: Όταν το κεφάλι σας γίνει σαν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ, χτενίστε τα φρύδια προς τα πάνω!
- "Γιατρέ, τι μπορούμε να κάνουμε για την περίπτωσή μου;"
- "Κοιτάξτε, δεν είναι δα και τίποτα σοβαρό. Πάρτε αυτό το μπουκαλάκι και κάθε μέρα κάντε και από μια επάλειψη και θα σας βγουν μαλλιά,
αλλά ποτέ μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Παίρνει λοιπόν το μπουκαλάκι και αρχίζει τη θεραπεία. Μετά την πρώτη βδομάδα, κοιτάζεται στον καθρέπτη, αλλά πουθενά μαλλιά.
Απεναντίας, το κεφάλι του έχει μικρύνει λίγο κι έχει γίνει σαν ένα πεπόνι."
Παραξενεμένος ο τύπος, παίρνει τηλέφωνο τον γιατρό:
- "Γιατρέ, μαλλιά δεν έβγαλα, αλλά το κεφάλι μου έχει μικρύνει λίγο! Τι να κάνω;"
- "Κανένα πρόβλημα. Η θεραπεία πάει μια χαρά. Συνεχίστε κανονικά, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Περνάει η 2η βδομάδα, πάλι δεν έχει βγάλει ούτε μια τρίχα. Και το κεφάλι του έχει μικρύνει κι άλλο. Τώρα έχει γίνει σαν μεγάλο πορτοκάλι.
Έντρομος ο τύπος, παίρνει τον γιατρό τηλέφωνο:
- "Γιατρέ, πάλι ούτε μια τρίχα δεν έβγαλα και το κεφάλι μου έχει γίνει σαν πορτοκάλι!"
- "Θαυμάσια νέα. Η θεραπεία προχωράει αποτελεσματικότατα.
>Συνεχίστε, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Περνάει η 3η βδομάδα και ακόμα δεν είχε βγάλει ούτε μία τρίχα. Το κεφάλι του έχει γίνει σαν μπαλάκι του τένις. Ξανά ο τύπος τηλεφωνάει στο γιατρό:
- "Γιατρέ, το κεφάλι μου έχει γίνει σαν μπαλάκι του τένις και ούτε μια τρίχα δεν έχει επάνω!"
- "Μη στεναχωριέστε. Συνεχίστε, αλλά μη διαβάσετε τις οδηγίες."
Τι να κάνει ο τύπος, ήρθα που ήρθα ως εδώ ας συνεχίσω, σκέφτηκε.
Περνάει η 4η βδομάδα της θεραπείας του και το κεφάλι του πλέον έχει γίνει σαν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ!
- "Ας λέει ότι θέλει ο γιατρός", λέει ο τύπος, "θα διαβάσω τις οδηγίες!"
ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ: Όταν το κεφάλι σας γίνει σαν μπαλάκι του πινγκ-πονγκ, χτενίστε τα φρύδια προς τα πάνω!

-
DimItRisC
- Shohin

- Δημοσιεύσεις: 148
- Εγγραφή: 02 Ιαν 2011, 02:01
- Has thanked: 2 times
- Been thanked: 3 times
Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
Ταξί φτάνει σε μπλόκο.
-Αστυνομικίνα με τσιριχτή φωνή και υπεροπτικό ύφος Κάλαχαν:
«Σας παρακαλώ, κύριε, δεν μπορείτε να περάσετε από δω».
-Ταρίφας, με ατάραχο βλέμμα και φωνή μπασαδούρα:
«Γιατί μαντάμ, έχεις σφουγγαρίσει?!"
-Αστυνομικίνα με τσιριχτή φωνή και υπεροπτικό ύφος Κάλαχαν:
«Σας παρακαλώ, κύριε, δεν μπορείτε να περάσετε από δω».
-Ταρίφας, με ατάραχο βλέμμα και φωνή μπασαδούρα:
«Γιατί μαντάμ, έχεις σφουγγαρίσει?!"

Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
Ο Παπανδρέου ξεκινά περιοδεία στην Ελληνικη επαρχία και σε κάποιο χωριό, το αυτοκίνητό του σκοτώνει μια κότα.
- Μην στεναχωριέσαι, λέει στον οδηγό του. Θα πάω εγώ να καθαρίσω με τον ιδιοκτήτη της και σε λίγο επιστρέφω... Μετά από 10λεπτά βγαίνει καταματωμένος, με σκισμένα ρούχα από το αγρόσπιτο, μπαίνει στο αυτοκίνητο και σχολιάζει εκνευρισμένος:
-Μα τι χωριάτες που είναι αυτοί! Τόση φασαρία για μια κότα και δεν σηκώνανε και κουβέντα! Με σμπαραλιάσανε στο ξύλο οι αγροίκοι. Πάμε να φύγουμε από δω.
Σε κάποια άλλη πόλη, το αυτοκίνητο πατάει ένα γουρούνι και... το σκοτώνει.
Ο Παπανδρέου τρομοκρατημένος λέει στον οδηγό του. Να πάς εσύ τώρα, να τους πληρώσεις όσα θέλουν και να φύγουμε γρήγορα.
Πράγματι ο οδηγός πηγαίνει, περνά 1 ώρα, περνάνε 2 ώρες και κάποια στιγμή βγαίνει ο οδηγός, αγκαλιά με τους κατοίκους, σιγοτραγουδώντας, γεμάτος δώρα και μέσα στην καλή χαρά.
- Τι έγινε; ρωτάει ο Παπανδρέου. Πως το κατάφερες αυτό και δεν θύμωσαν;
- Δεν ξέρω πρόεδρε. Εγώ μπήκα στο σπίτι και τους είπα με σοβαρό ύφος:
"Καλημέρα σας! Είμαι ο οδηγός του πρωθυπουργου Παπανδρέου. Το γουρούνι είναι νεκρό"!!!!
- Μην στεναχωριέσαι, λέει στον οδηγό του. Θα πάω εγώ να καθαρίσω με τον ιδιοκτήτη της και σε λίγο επιστρέφω... Μετά από 10λεπτά βγαίνει καταματωμένος, με σκισμένα ρούχα από το αγρόσπιτο, μπαίνει στο αυτοκίνητο και σχολιάζει εκνευρισμένος:
-Μα τι χωριάτες που είναι αυτοί! Τόση φασαρία για μια κότα και δεν σηκώνανε και κουβέντα! Με σμπαραλιάσανε στο ξύλο οι αγροίκοι. Πάμε να φύγουμε από δω.
Σε κάποια άλλη πόλη, το αυτοκίνητο πατάει ένα γουρούνι και... το σκοτώνει.
Ο Παπανδρέου τρομοκρατημένος λέει στον οδηγό του. Να πάς εσύ τώρα, να τους πληρώσεις όσα θέλουν και να φύγουμε γρήγορα.
Πράγματι ο οδηγός πηγαίνει, περνά 1 ώρα, περνάνε 2 ώρες και κάποια στιγμή βγαίνει ο οδηγός, αγκαλιά με τους κατοίκους, σιγοτραγουδώντας, γεμάτος δώρα και μέσα στην καλή χαρά.
- Τι έγινε; ρωτάει ο Παπανδρέου. Πως το κατάφερες αυτό και δεν θύμωσαν;
- Δεν ξέρω πρόεδρε. Εγώ μπήκα στο σπίτι και τους είπα με σοβαρό ύφος:
"Καλημέρα σας! Είμαι ο οδηγός του πρωθυπουργου Παπανδρέου. Το γουρούνι είναι νεκρό"!!!!
-
Paulos
- Imperial

- Δημοσιεύσεις: 737
- Εγγραφή: 20 Ιαν 2011, 10:54
- Has thanked: 3 times
- Been thanked: 10 times
Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
Αν μπορείς να αρχίσεις τη μέρα σου χωρίς νικοτίνη ή καφεΐνη,
Αν μπορείς να είσαι ήρεμος/η αγνοώντας πόνους και κούραση,
Αν μπορείς να μη διαμαρτύρεσαι και να μην κάνεις τους ανθρώπους να σε βαριούνται με τα προβλήματά σου,
Αν μπορείς να τρως το ίδιο φαΐ κάθε μέρα και να είσαι ευγνώμων για αυτό,
Αν μπορείς να καταλάβεις πότε οι αγαπημένοι σου είναι πολύ απασχολημένοι για να σου αφιερώσουν χρόνο,
Αν μπορείς να αδιαφορήσεις όταν οί άνθρωποι ξεσπάνε πάνω σου,
Αν μπορείς να δεχθείς κριτική και κατηγορίες χωρίς αντίσταση,
Αν μπορείς να αντιμετωπίσεις τον κόσμο χωρίς ψέματα και εξαπάτηση,
Αν μπορείς να νικήσεις το άγχος χωρίς ιατρική βοήθεια,
Αν μπορείς να χαλαρώσεις χωρίς αλκοόλ,
Αν μπορείς να κοιμάσαι ήρεμος κάθε βράδυ,
........
........
........
........
........
........
........
........
τότε κατά πάσα πιθανότητα είσαι ο οικογενειακός σκύλος!!!!!!!!!!!!
[img]http://cdn.pimpmyspace.org/media/pms/c/ ... py-dog.jpg[/img]
Αν μπορείς να είσαι ήρεμος/η αγνοώντας πόνους και κούραση,
Αν μπορείς να μη διαμαρτύρεσαι και να μην κάνεις τους ανθρώπους να σε βαριούνται με τα προβλήματά σου,
Αν μπορείς να τρως το ίδιο φαΐ κάθε μέρα και να είσαι ευγνώμων για αυτό,
Αν μπορείς να καταλάβεις πότε οι αγαπημένοι σου είναι πολύ απασχολημένοι για να σου αφιερώσουν χρόνο,
Αν μπορείς να αδιαφορήσεις όταν οί άνθρωποι ξεσπάνε πάνω σου,
Αν μπορείς να δεχθείς κριτική και κατηγορίες χωρίς αντίσταση,
Αν μπορείς να αντιμετωπίσεις τον κόσμο χωρίς ψέματα και εξαπάτηση,
Αν μπορείς να νικήσεις το άγχος χωρίς ιατρική βοήθεια,
Αν μπορείς να χαλαρώσεις χωρίς αλκοόλ,
Αν μπορείς να κοιμάσαι ήρεμος κάθε βράδυ,
........
........
........
........
........
........
........
........
τότε κατά πάσα πιθανότητα είσαι ο οικογενειακός σκύλος!!!!!!!!!!!!
[img]http://cdn.pimpmyspace.org/media/pms/c/ ... py-dog.jpg[/img]
τη συγγένεια της ανθρώπινης διανοίας προς τον Άπειρον Λόγον
-
mix.dny
- Imperial

- Δημοσιεύσεις: 690
- Εγγραφή: 04 Ιουν 2011, 12:31
- Τοποθεσία: Αθήνα
- Has thanked: 0
- Been thanked: 0
Re: Το ανέκδοτο της ημέρας!
[img]http://www.bonsaiclub.gr/forum/el//imag ... olling.gif[/img]
Πολυ καλο!
Πολυ καλο!
Να θυμηθώ, να ξεχαστώ
να γίνω ερυθρελάτη
οι ρίζες μου στον ουρανό
τα φύλλα στο κρεβάτι
να γίνω ερυθρελάτη
οι ρίζες μου στον ουρανό
τα φύλλα στο κρεβάτι
-
Vasilhs
Topic author - Imperial

- Δημοσιεύσεις: 759
- Εγγραφή: 20 Ιαν 2010, 14:03
- Has thanked: 0
- Been thanked: 5 times
Το ανέκδοτο της ημέρας!
[JUSTIFY]Κάποια μέρα, αποφάσισε η μητέρα ενός φοιτητή που μένει και σπουδάζει στην Αθήνα, να έρθει να επισκεφτεί τον γιο της τον Γιάννη. Με το που φτάνει στο διαμέρισμα, βλέπει και τον συγκάτοικό του, τον Πάνο. Τον κοιτάζει καλά-καλά, απ την κορυφή ως τα νύχια, με ένα βλέμμα μυστήρια εξεταστικό, και ταυτόχρονα ρίχνει και μία ματιά και στον γιο της..
Αφού μητέρα και γιος τα λένε για λίγο, πηγαίνει στην κουζίνα η μαμά να ετοιμάσει το τραπέζι, για να φάνε και οι τρεις μαζί. Καθώς κάθονται στο τραπέζι, η μητέρα τού Γιάννη συνεχίζει να ρίχνει μυστήριες ματιές, μία στον γιο της, και μία στον συγκάτοικό του, τον Πάνο. Οπότε, σε κάποια στιγμή δεν κρατήθηκε άλλο ο γιος της, και της λέει:
- Μητέρα, ξέρω τι σκέφτεσαι, όμως εγώ και ο Πάνος είμαστε ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΙ, και συγκάτοικοι. ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!
Η μητέρα του, του απαντά:
- Παιδί μου, δεν είπα τίποτα εγώ. Μήπως είπα;; Ας συνεχίσουμε λοιπόν το φαγητό μας, και ας ξεχάσουμε αυτήν την παρεξήγηση... αλήθεια, τι ωραία κουτάλα είναι αυτή! Είναι ασημένια; Απαντά ο Πάνος και λέει:
"Ναι, είναι ασημένια, και μου την έχει δώσει η μητέρα μου. Είναι οικογενειακό κειμήλιο.." Τελειώνουν το φαγητό, και η μητέρα πηγαίνει να καθαρίσει την κουζίνα, ενώ οι δύο νέοι βλέπουν τηλεόραση.
- Την επομένη το βράδυ, η μαμά αποχαιρετά τον γιόκα της και τον συγκάτοικό του, και επιστρέφει στο χωριό της στις Σέρρες.
Μετά από δέκα μέρες, είναι ο Πάνος και ο Γιάννης στο σπίτι και ετοιμάζονται να φάνε. Ψάχνει ο Πάνος για την κουτάλα την ασημένια, το οικογ. κειμήλιο, αλλά άφαντη η κουτάλα. Έφαγε τον κόσμο, όμως τίποτα.. Στο τέλος ρωτάει και τον Γιάννη:
"Αγάπη μου (..!!!) μήπως είδες πουθενά την ασημένια κουτάλα; δεν μπορώ να την βρω πουθενά.". ψάχνουν και οι δύο μαζί, όμως και πάλι τίποτα..
Οπότε λέει ο Πάνος στον Γιάννη:
"Δεν θέλω να σε στενοχωρήσω αγάπη μου, όμως η κουτάλα χάθηκε ενώ η μητέρα σου ήταν εδώ.. δεν της τηλεφωνείς;."
"Καλώς αγάπη μου," λέει ο Γιάννης, "Αλλά καλύτερα να της γράψω. Θα της έρθει πιο μαλακά.." Κάθεται και γράφει λοιπόν ο Γιάννης στην μητέρα του:
- Αγαπητή μητέρα.. Εδώ και δέκα μέρες, από την μέρα που έφυγες, ψάχνουμε ο Πάνος κι εγώ την ασημένια κουτάλα, που αν θυμάσαι, είναι οικογενειακό τους κειμήλιο.. Δεν λέω πως εσύ πήρες την κουτάλα, αλλά δεν λέω πως δεν την πήρες επίσης. Απλώς σε ρωτάω για να μας λυθεί αυτή η απορία.
Με αγάπη, ο γιος σου.
Μετά από λίγες μόλις μέρες, παραλαμβάνει την απάντηση μέσω γράμματος επίσης, και ο Γιάννης από την μητέρα του, η οποία απάντηση έλεγε:
- Αγαπημένο μου παιδί..
Δεν λέω πως εσύ και ο συγκάτοικός σου τα έχετε, αλλά δεν λέω πως δεν τα έχετε επίσης.. Αν όμως ο φίλος σου ο Πάνος κοιμόταν στο δικό του το κρεβάτι, θα είχε βρει την ασημένια κουτάλα του κάτω από τα σκεπάσματα!
Με αγάπη, η μητέρα σο[/JUSTIFY]υ..
Αφού μητέρα και γιος τα λένε για λίγο, πηγαίνει στην κουζίνα η μαμά να ετοιμάσει το τραπέζι, για να φάνε και οι τρεις μαζί. Καθώς κάθονται στο τραπέζι, η μητέρα τού Γιάννη συνεχίζει να ρίχνει μυστήριες ματιές, μία στον γιο της, και μία στον συγκάτοικό του, τον Πάνο. Οπότε, σε κάποια στιγμή δεν κρατήθηκε άλλο ο γιος της, και της λέει:
- Μητέρα, ξέρω τι σκέφτεσαι, όμως εγώ και ο Πάνος είμαστε ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΙ, και συγκάτοικοι. ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!
Η μητέρα του, του απαντά:
- Παιδί μου, δεν είπα τίποτα εγώ. Μήπως είπα;; Ας συνεχίσουμε λοιπόν το φαγητό μας, και ας ξεχάσουμε αυτήν την παρεξήγηση... αλήθεια, τι ωραία κουτάλα είναι αυτή! Είναι ασημένια; Απαντά ο Πάνος και λέει:
"Ναι, είναι ασημένια, και μου την έχει δώσει η μητέρα μου. Είναι οικογενειακό κειμήλιο.." Τελειώνουν το φαγητό, και η μητέρα πηγαίνει να καθαρίσει την κουζίνα, ενώ οι δύο νέοι βλέπουν τηλεόραση.
- Την επομένη το βράδυ, η μαμά αποχαιρετά τον γιόκα της και τον συγκάτοικό του, και επιστρέφει στο χωριό της στις Σέρρες.
Μετά από δέκα μέρες, είναι ο Πάνος και ο Γιάννης στο σπίτι και ετοιμάζονται να φάνε. Ψάχνει ο Πάνος για την κουτάλα την ασημένια, το οικογ. κειμήλιο, αλλά άφαντη η κουτάλα. Έφαγε τον κόσμο, όμως τίποτα.. Στο τέλος ρωτάει και τον Γιάννη:
"Αγάπη μου (..!!!) μήπως είδες πουθενά την ασημένια κουτάλα; δεν μπορώ να την βρω πουθενά.". ψάχνουν και οι δύο μαζί, όμως και πάλι τίποτα..
Οπότε λέει ο Πάνος στον Γιάννη:
"Δεν θέλω να σε στενοχωρήσω αγάπη μου, όμως η κουτάλα χάθηκε ενώ η μητέρα σου ήταν εδώ.. δεν της τηλεφωνείς;."
"Καλώς αγάπη μου," λέει ο Γιάννης, "Αλλά καλύτερα να της γράψω. Θα της έρθει πιο μαλακά.." Κάθεται και γράφει λοιπόν ο Γιάννης στην μητέρα του:
- Αγαπητή μητέρα.. Εδώ και δέκα μέρες, από την μέρα που έφυγες, ψάχνουμε ο Πάνος κι εγώ την ασημένια κουτάλα, που αν θυμάσαι, είναι οικογενειακό τους κειμήλιο.. Δεν λέω πως εσύ πήρες την κουτάλα, αλλά δεν λέω πως δεν την πήρες επίσης. Απλώς σε ρωτάω για να μας λυθεί αυτή η απορία.
Με αγάπη, ο γιος σου.
Μετά από λίγες μόλις μέρες, παραλαμβάνει την απάντηση μέσω γράμματος επίσης, και ο Γιάννης από την μητέρα του, η οποία απάντηση έλεγε:
- Αγαπημένο μου παιδί..
Δεν λέω πως εσύ και ο συγκάτοικός σου τα έχετε, αλλά δεν λέω πως δεν τα έχετε επίσης.. Αν όμως ο φίλος σου ο Πάνος κοιμόταν στο δικό του το κρεβάτι, θα είχε βρει την ασημένια κουτάλα του κάτω από τα σκεπάσματα!
Με αγάπη, η μητέρα σο[/JUSTIFY]υ..


